zeke 
dere grondstoffen, een soort van nest, uiterst verschillend 
van afmeting, met een centraal gedeelte, vanwaar zich, dik- 
wijls tot aanzienliĳken afstand, talrijke vertakkingen naar 
alle richtingen begeven. Ongeveer in het midden van het 
centrale gedeelte, dikwijls ook een weinig daaronder, be- 
vindt zich tot heiligdom der maatschappij, eene ruimte van 
eenige centimeters middellijn en niet veel meer dan één 
centimeter hoogte. Deze ruimte is door stevige aarden wanden 
omgeven, waarbij vooral de zoldering door dikte uitmunt, 
terwijl zij niet anders dan door zeer nauwe toegangen te be- 
reiken is. Breken wy dit heiligdom open, dan wordt onze 
aandacht het eerst getrokken door het merkwaardige dier, 
waarover zelfs in den tegenwoordigen tijd zooveel fabuleuse 
verhalen in omloop zijn, de Termieten-koningin of koningin 
der Witte Mieren. Inderdaad is dit dier, hoe weinig koninklijk 
zijn voorkomen ook zij, eene nadere beschouwing alleszins 
waard; wij herkennen nauwelijks meer een insect uit de witte, 
zacht vleezige massa, waaruit het voor een overgroot deel 
bestaat. Niet bij machte, van plaats te veranderen, blijft 
het onder zachte spiertrekkingen liggen en slechts aan het 
vooreinde doen de kop en het borststuk met de zes nutteloos 
geworden pooten ons zijne herkomst kennen. Wie het voor 
de eerste maal ziet, krijgt den indruk, alsof een klein insect 
bezig was zich uit de witte massa naar buiten te werken; eene 
nadere beschouwing brengt ons echter spoedig tot de overtui- 
ging, dat wij hier te doen hebben met een insect, welks 
achterlijf tot een inderdaad monsterachtigen omvang is opge- 
zwollen. Niettemin kost het eenige moeite, uit dit dier den 
laron te herkennen, die ons zoo menigen avond om de ooren 
tladdert. Hen zestal bruine chitineplaatjes, op de bovenzijde 
donkerder dan op de onderzijde, geven aanwijzing, hoe wij 
ons zijn ontstaan hebben te denken; bij den pas uitgevlogen 
laron sluiten deze plaatjes aaneen en omsluiten het achterlijf 
geheel, maar, zelf niet voor verderen groei vatbaar, zijn zij 
door de groote uitzetting van het abdomen op geruimen afstand 
van elkander komen te liggen. Deze uitzetting is het gevolg 
