— 110 — 
Indië bestaat eveneens een soort van proef-hoeven en ik geloof 
dat inrichtingen van dien aard, meer het karakter dragende 
van proefvelden, ook hier te lande, vooral voor den inlandschen 
landbouwer, veel nut zouden kunnen stichten. Voorbeelden 
trekken. De Duitsche landbouwer — en misschien geldt het- 
zelfde wel eenigermate van den Europeeschen planter in Indië 
— is eenigszins wantrouwend. Bij al het respect, dat hij voor 
een wetenschappelijke instelling heeft, beschouwt hij ze toch 
met een zeker wantrouwen en voedt eenigen twijfel aan de 
toepasselijkheid van hare resultaten op zijn bedrijf. Doet hij 
echter een proef op zijn eigen velden en krijgt hij daarmede 
gunstige resultaten, dan zijn hij en zijn buren overtuigd. Daarom 
is het zoo wenschelijk, dat de directeur van een proefstation 
voeling met de praktijk houdt. Hij moet in de gelegenheid 
zijn er op uit te gaan en zich op de hoogte te stellen van 
de nooden en behoeften van den landbouw. Tot middelen 
om bij de landbouwers belangstelling te wekken behooren 
in Europa dan nog verder lezingen en wandelleeraars. 
Zooals reeds werd opgemerkt is een verdeeling van arbeid 
in Duitschland noodzakelijk geworden en verschillende proef- 
stations, geleid door de omstandigheden of door de bijzondere 
neigingen hunner directeuren, hebben zich verschillende 
doeleinden tot taak gesteld. Sommige grootere instellingen, 
met ruime hulpmiddelen, zijn in staat in verschillende richtingen 
werkzaam te zijn. 
Samenvattende heeft men dus: 
1. Contrôlestations 
a. voor het onderzoek van mest- en voedingsstoffen 
b. voor zaadcontrôle. 
2. Proefstations die zich in ’t bijzonder wijden aan planten- 
voeding, bemestingsvraagstukken en gronden. 
3. Id. voor diervoeding. 
4, Id. voor melk en zuivel. 
5. Id. voor landbouwindustrieën. 
6. Id. voor planten-bescherming. 
