— 115 — 
is echter te kort om zich gemakkelijk te laten spinnen, Naar aanleiding 
van eene inzending op de Londensche tentoonstelling in 1886, nam 
eene spinnerij in Lanceshire proeven, die tot resultaat hadden, dat 
de moeielijkheden overwonnen werden en iedere aangeboden hoeveel- 
heid gekocht kon worden. Daar de plant echter niet in cultuur 
is en de vezels slechts van in ’t wild groeiende planten afkomstig 
waren, was de aanvoer beperkt en onregelmatig, zoodat de fabricatie 
uit gebrek aan grondstof gestaakt werd. De reden waarom toen 
ter tijde de plant niet in cultuur gebracht is, is negens te vinden. 
Wat later kwam er weer uit Engeland vraag naar dat 
zaadpluis, het werd toen gebruikt voor het vervaardigen van 
fancyartikelen. Het groote verschil in kwaliteit der aangevoerde 
grondstof en nog meer de ongeregelde aanvoeren, zoodat het 
juist op het oogenblik als men het best kon gebruiken, niet 
aanwezig was, waren oorzaak dat de vraag op den duur geheel 
ophield. Ook van Java werden eenige monsters naar Londen 
gezonden en het bleek, dat de kwaliteit die der Indische overtrof. 
In Engeland is men van meening dat, als er slechts een matige 
maar regelmatige aanvoer van goede waar te verkrijgen 
was, het zaadpluis wel tegen een redeliĳjken prijs van de hand 
zoude gezet worden. Vooral als men er door teeltkeuze kon toe 
geraken wat langer vezel te verkrijgen. De van hier te verzenden 
vezel moet zoo min mogelijk bewerkt worden, alleen de vrucht- 
schillen en de zaden moeten er uit worden verwijderd, evenals alle 
bedorven en minder witte vezel. 
Een geheel tegenovergestelde meening verdedigt de heer Cross; 
hij zegt, dat het zaadpluis alleen geschikt is voor het vervaardigen 
van eenige luxe-artikelen, dat het echter bij de tegenwoordige lage 
prijzen der katoen, daar wel niet mede zal kunnen concurreeren. 
Voor goede kwaliteit wordt 4 à 5 pence per pond betaald; de balen 
van Java ontvangen, wogen 90 pond, zij waren, hoewel vast ver- 
pakt, niet geperst. 
In de „Imdian Forester” van November van het vorige jaar, 
schrijft de heer F, Gleadow, dat hij in Deccan informeerde, waarom 
de vezel van Calotropis, die daar in het wild voorkomt, niet ge- 
bruikt werd. Het antwoord luidde dat zij geen waarde had; ook in 
Februari vond hij de vezel in Saharampore waardeloos en hij zegt: 
„voorloopig is de cultuur van Calotropis procera of gigantea nog 
niet aan te bevelen”, w. 
