— 116 — 
HET KALKEN VAN MUSKAATNOTEN, 
Over het nut en de beteekenis van het kalken der muskaatnoten 
loopen de meeningen nogal uiteen. Tschirch heeft vroeger reeds 
medegedeeld, dat, wanneer het kalken gebezigd werd als middel 
om het kiemen te beletten, die kalking overbodig was. Door dro- 
ging gaat het kiemvermogen der muskaatnoten reeds verloren, 
Warburg meende, dat het kalken door de O0. 1. Compagnie was 
toegepast om de noten te beschermen tegen insecten. Deze ver- 
onderstelling, welke vooral op waarnemingen van Luumsdaine be- 
rust, bracht Tschirch er toe, om door proeven de juistheid ervan 
na te gaan. 
Dat de kalk als zoodanig hier geen rol speelt, spreekt van 
zelf, daar reeds eenige minuten, nadat de noten de kalkmelk ver- 
laten hebben, al het hydroxyde in carbonaat is omgezet. De 
mogelijkheid van eene verzeeping van het vet aan de oppervlakte 
is cok totaal uitgesloten. Bovendien dringt de kalkmelk slechts 
zeer oppervlakkig in het weefsel door, niet verder dan tot het 
„primaire perisperm’’, zooals Tschirch het noemt. Werkt het cal- 
ciumcarbonaat op de insecten en zoo ja, op welke manier ? 
Om deze vragen op te lossen heeft Tschirch gedurende 6 maan- 
den 13 gekalkte en 13 van kalk bevrijde muskaatnoten onder 
het bereik gebracht van de Sitrodrepa panicea, een der meest 
voorkomende en in drogerijen-verzamelingen meest schadelijke 
insecten. De kalk werd aan de noten ontrokken door ze geduren- 
de eenige seconden in verdund azijnzuur te brengen, vlug in veel 
water af te wasschen en daarna in de zon te drogen. Zij bezitten 
dan eene reebruine kleur. Representanten van Sitrodrepa pani- 
cea kan men in elke drogerijen-verzameling in alle mogelijke 
stadiën vinden. Dikwijls zijn zij als larven, poppen en volwassen 
insecten van beider kunne aanwezig. Bij ieder der 13 noten bracht 
Tschirch 50 stuks insecten, waarbij de verschillende ontwikkelings- 
stadiën zooveel mogelijk gelijk verdeeld waren. Na 6 maanden 
werden de bewaarplaatsen geopend en de resultaten waren schit- 
terend. Al de ontkalkte noten waren opgevreten en op den bodem 
lag eene dikke laag meel; van de gekalkte daarentegen vertoonde 
slechts ééne een enkel boorgat, op een uitwas, datarm aan kalk 
bleek. Blijkbaar beschermt de laag calciumcarbonaat de mus- 
kaatnoten tegen de insecten. Maar op welke wijze? 
