— 128 — 
Veel korter is de tijd, noodig om alle kiemen te dooden, indien 
men gebruik maakt van stoom van hooge spanning. Hiervoor is 
een Papiniaansche pot of autoclaaf noodig, een metalen cylinder 
met hermetisch sluitend deksel. Evenals bij het apparaat van Koch 
worden ook hier de te steriliseeren voorwerpen op een rooster 
geplaatst, en wordt in het onderste gedeelte van den cylinder water 
gegoten. Door het water sterk te verwarmen, krijgt men spoedig 
binnen in den cylinder eene groote spanning, die door een manometer 
wordt aangegeven. Door proeven is aangetoond dat binnen een 
half uur vloeistoffen van ongeveer 50 ecm. volumen volkomen 
gesteriliseerd worden, wanneer de waterdamp een temperatuur heeft 
van 120°, overeenkomend met één atmosfeer overdruk. 
Ik gebruikte steeds de laatste methode en stelde de kolfjes ge- 
durende 45 minuten aan gespannen waterdamp van 120° bloot, 
zoodat ik gerust mocht aannemen dat alle leven in het kolfje, in 
het water en op de watteprop vernietigd was. 
Het in stukjes geknipte tabaksblad komt dus in een vloeistof, 
die geen kiemen bevat. Alle kiemen die later in het kolfje worden 
aangetroffen, moeten van het tabaksblad komen, mits men zorg drage 
dat alle infectie van buiten uitgesloten zij. Daartoe moet men telkens 
wanneer men de prop van het kolfje neemt, haar bovenste gedeelte 
even in de vlam houden en ook den hals van het kolfje door de . 
vlam halen om te verhinderen dater door den luchtstroom bacteriën 
naar binnen kunnen sluipen. 
Dat ik het tabaksblad in water breng om het op zijn bacteriën 
te onderzoeken, vindt hierin zijne verklaring dat het blad als zoodanig 
natuurlijk niet onder het mikroskoop kan bezichtigd worden. Om 
bacteriën te zien is het noodig ze in een doorschijnende vloeistof 
onder het mikroskoop te brengen. Tevens is het gewenscht voor 
de verdere manipulaties, om de bacteriën of hunne sporen van 
het blad te isoleeren wat het eenvoudigst geschiedt door het blad in 
„gesteriliseerd water te brengen. 
Daar de temperatuur van een fermenteerenden stapel tot 50° en 
hooger klimt, mag men verwachten dat de microben die bij de gis- 
ting werkzaam zijn bij die hooge temperaturen niet alleen kunnen 
leven, maar daarin zelfs eene gunstige voorwaarde voor hun bestaan 
vinden. 
Nog niet zeer lang geleden meende men dat 50° de grens was, 
waarboven geen groei van bacteriën meer kon plaats hebben. 
