— 146 — 
planten. Na het intreden van het droge jaargetijde begint 
hij zijn bladeren, die geel geworden waren en den aanplant 
een herfstachtig aanzien gaven, te verliezen, staat dan korten 
tijd kaal en maakt vervolgens, zelfs in den droogsten tijd, 
weer jong groen en gaat tevens bloeien. Deze bloeitijd valt 
hier dus in Juli en begin Augustus, op Ceylon daarentegen 
in Februari. De bloemen verspreiden, vooral des avonds, een 
eigenaardigen geur, welke herinnert aan dien van het bloeiende 
Pijpkruid in Holland. 
De jonge drietallige bladeren, die eerst slap neerkingen, 
ontplooien zich dan spoedig en de boom prijkt al ras met 
fraai frisch groen, waartusschen de eveneens groen gekleurde 
onrijpe vruchten niet zeer in het oog springen. Na ongeveer 
6 maanden — hier te lande dus omstreeks Februari — zijn 
deze rijp. Ze bevatten drie vrij groote, fraai geteekende zaden, 
die op het oogenblik der rijpheid met groote kracht vele meters 
ver worden weggeslingerd. Het openspringen der rijpe kluis- 
vrucht gaat met een vrij sterk knappend geluid gepaard; 
te gelijk met de zaden worden ook de harde vruchtschillen in ’ 
rond geworpen, zoodat men, omstreeks één uur in den namiddag 
bij eenige van zulke boomen staande, van alle kanten als ’t ware 
gebombardeerd wordt. 
In de versche, gepelde zaden vond ik vroeger 28.5 pCt. van 
een gele olie, bovendien nog blauwzuur en aceton. Beide 
laatstgenoemde stoffen trof ik ook aan in de blaren, de bloe- 
sems en de onrijpe vruchten. Wrijft men jonge blaren tus- 
schen de vingers, dan kan men die bestanddeelen gemakkelijk 
door den reuk waarnemen. 
Indien men den boom wondt, hetzij door een blad of tak af te bre- 
ken, hetzij door insnijdingen te maken in den stam, dan vertoont 
zich op de wondvlakte een wit melksap, dat vrij spoedig stolt tot 
een zeer veerkrachtige massa, die de kostbare Para-caoutchouec is. 
De invoer van dezen boom in Azië dagteekent van 1876. 
In dat jaar werden uit Kew zoowel naar Ceylon als naar 
Buitenzorg planten gezonden. 
