eh Tt gen 
takjes met zuiver witte bloempjes prijken. Door den ge- 
drongen groeien den milden bloei is het een aangewezen plantje 
voor kleinere vakjes, ook in potten op lichte plaatsen voldoet het 
goed,=er bestaat een verscheidenheid met witte en een met 
roode bloemen. 
Er bestaan tal van variëteiten van Begonia semperflorens; 
onder de beste noemt men : 
B. s. gigantea, die tot 50 à 60 cM. hoog kan opgroeien, 
heeft donker karmijn-of helder vermiljoen-roode bloemen, 
ofschoon het niet met zekerheid te zeggen valt, beschouwt men 
over ’t algemeen deze Begonia als een hybride tusschen B. semper- 
florens en B. Lyncheana. 
B. s. compacta, wordt niet hooger dan 20 c.M. en vertakt 
zich sterk, er is een variëteit met witte en één met roode 
bloemen. 
B. s. Vernon, Hrt. Vilmorin, met flinke, helderroode bloemen, 
de bladeren zijn ook rood getint, hoe meer zij aan de zon 
blootgesteld wordt hoe donkerder de bladeren zijn. 
B. s. Erfordia Im Europa acht men deze als een der beste 
om op vakjes buiten uit te planten, zij bloeit den geheelen 
zomer door, de bloemen hebben een rose kleur. 
B. s. Fleur de neige, gelijkt in groei en bloei geheel op 
de vorige, met uitzondering der bloemen, die zuiver wit zijn. 
B. s. Elégantissima, vormt flinke bossige planten met als 
metaal glanzende bladeren en heeft groote rose bloemen. 
B. s. La France, evenals de vorige, maar met karmijnroode 
bloemen. 
B. s. Abondance een der hoogstgroeiende soorten, mild- 
bloeiend met rose bloemen. 
B. s. Corbeille de feu, een laagblijvend plantje met heldere 
vuurroode bloemen. 
Het nieuwste op dit gebied komt uit Frankrijk en wel van 
den bekenden kweeker Lemoine uit Nancy. 
Ruim 20 jaar geleden bracht Lemoine de eerste dubbele 
Knol-Begonia’s, die toen zooveel opzien baarden, in den handel. 
Reeds lang trachtte hij en met hem vele anderen ook dubbel- 
