— 184 — 
In verbinding met den pharynx staat het, bijna het geheele lichaam 
doortrekkende, spijsverteringskanaal, dat in overeenstemming met de 
lichaamssegmenten afwisselend nauwer en wijder wordt. 
Omtrent de geslachtsorganen der Enchytraciden wil ik slechts 
opmerken, dat deze in hoofdzaak binnen het 11de en 12de segment 
gelegen zijn. Hier bevinden zich mannelijke en vrouwelijke organen 
dieht bij elkaar en de Wnchytraeciden zijn dus als hermaphroditen 
in staat, zieh zelf te bevruchten. 
De eerste, die, zoover mij bekend, de Wnchytraeiden als planten- 
vijanden heeft genoemd, was A. Harker, die reeds in 1889 mede- 
deelde, 1) dat de genoemde wormen aan verscheidene cultuurge- 
wassen, inzonderheid aan de klaver, groote schade kunnen toebrengen. 
De genoemde schrijver heeft ook reeds eenige infectieproeven ge- 
nomen, waarvan echter slechts ééne, met Helianthus (zonnebloem) 
een positief resultaat heeft opgeleverd, daar bij de hedoelde plant 
de wortels afstierven en ook de stengel reeds begon te verrotten. 
In den Jaatsten werden ook eenige Knchytraeiden waargenomen. 
Groote bewijskracht kan aan deze enkele proef natuurlijk niet 
worden toegekend. 
Een tweede Engelschman, H. Frrenp, 2) vond een, Enchytraeus 
parvulus genoemde, Mnchytracide in de wortels der China-asters, 
waar zij onder de epidermis leven en het celweefsel verteren. 
Uitvoeriger mededeelingen over de schadelijkheid der Enchy- 
traeiden werden door F. Vespovsky en J. VAnma 3), die hun on- 
derzoekingen in hoofdzaak in Bohemen hebben uitgevoerd, gegeven. 
Volgens het in 1896 gegeven verslag van J. Varma en J, SToKLASA 
bevinden zich Enchytraeiden in de wortels van de suikerbieten en 
alle andere soorten van gecultiveerde bieten, verder in de aard- 
appelen, in alle graansoorten, in het weidegras en in verscheidene 
onkruiden. 
Voor de schadelijkheid dezer dieren spreken volgens Vanna de 
volgende waarnemingen : 
1. De reeds boven beschrevene structuur der mondopening, die 
de Enchytraeiden voor de vertering van levende plantendeelen 
geschikt maakt; verder het met een gespierden pharynx voorziene 
spijsverteringskanaal. 
1) Nature, 1889, p. 11. 
2) The Gardeners Chronicle 1897, Vol 22 p. 97. 
3) G. VANHA u. STOKLASA L c. p. 85 
