— 215 — 
meer te betalen dan voor zulke van minder qualiteit, dan 
zou hierin een aansporing gelegen zijn voor de kweekers om zich 
meer toe te leggen op het verkrijgen van deugdelijk product. 
Voor hen, die iets doen willen om de vruchteneultuur hier 
te lande vooruit te brengen, is het dus de vraag, hoe op doel- 
matige wijze in dit dilemma in te grijpen. En het schijnt mij 
toe, dat de heer WreMaN een gelukkige greep doet, waar hij 
voorstelt, een „vereeniging tot bevordering der vruchtenteelt 
in Indië” in het leven te roepen, „die het niet om direct 
voordeel, maar om bevordering der volkswelvaart te doen is”. 
Van bevordering der volkswelvaart kan hier in dubbelen zin 
gesproken worden: in de eerste plaats moet het den algemeenen 
gezondheidstoestand ten goede komen, wanneereen ruim ge- 
bruik van goede vruchten veld wint: maar bovendien zou een 
op rationeele wijze gedreven vruchtencultuur wellicht voor 
menigeen een bestaan kunnen opleveren of een bron van niet 
onbelangrijke bijverdienste worden. 
Welken weg zou nu een zoodanige vereeniging hebben in 
te slaan? De heer W. geeft hier in menig opzicht raad. „Men 
make zich geen groote illusies van het invoeren van nieuwe 
tropische en subtropische vruchtboomen; zoo nu en dan worden 
er lange lijsten van vreemde vruchtboomen gepubliceerd, die 
hier kans van slagen zouden hebben. Een deel dier planten 
is hier reeds beproefd en mislukt, een ander deel is hier al, 
maar levert ongenietbare vruchten, de schrijvers weten er ge- 
woonlijk zelf weinig van en compileeren namen van vrucht- 
boomen uit geschriften, afkomstig uit landen, waar men 
misschien geen hooge eischen aan de vruchten stelt”. Door 
een paar voorbeelden wordt vervolgens aangetoond, met welke 
moeielijkheden de invoer van uitheemsche vruchtboomen kan 
te kampen hebben; de kans van slagen is te onzeker dan dat 
een beginnende vereeniging in de eerste plaats haar arbeidsveld 
op dit gebied zou hebben te zoeken. 
En wanneer we nagaan, hoeveel smakelijke fruitsoorten 
Indië zelf reeds aanbiedt, dan moet men toegeven, dat het 
voor de hand ligt, zich voorloopig bij deze soorten te bepalen, 
1 
