— 229 — 
toestand van den bodem. Ik heb zelf door bemesting van vrucht- 
boomen met houtasch, goede resultaten verkregen. 
(Gardeners’ Chronicle, April 1898). 
EEN GRAANVRUCHT UIT SOEDAN. 
In de „Academy of Sciences” bracht Dybrowski, het volgende 
onder de aandacht van deleden, In Soedan hebben de inboorlingen 
geen Europeesche granen in cultuur, zij telen voor eigen gebruik, 
Maïs, Sorghum en bergrijst, behalve deze bekende soorten neemt 
nog eene andere geen geringe plaats in de voeding der inboorlingen 
in. De naam van deze, daar te lande zeer gezochte graan vrucht, is 
Digitaria longiflora Pers. of Paspalum longiflorum Retz. 
Dit gras komt in vele tropische landen van de oude wereld voor 
waar er soms uitgestrekte velden mede bedekt zijn, zoover bekend 
worden de zaden echter nergens gegeten dan in Soedan. Capt. 
Binger, die daar lang onder de inboorlingen leefde, zegt dat het 
een goed smakend voedsel is. 
In Fransch Guinea, waar het bekend is als foudounië, wordt het 
geregeld gecultiveerd; eerst wordt de grond door verbranding van 
onkruid gezuiverd en oppervlakkig bewerkt, daarna wordt uitgezaaid 
en na drie maanden geoogst. Er bestaat eenig verschil tusschen 
de wildgroeiende en de gekweekte plant, laatstgenoemde heeft 
zwaarder en meer ovaalvormige zaden, ook is de geheele plant 
onbehaard, hetgeen bij eerstgenoemde niet het gevalis. De schei- 
kundige samenstelling der korrels komt veel overeen met die der rijst ; 
zij bevatten echter meer vetten. De zaadhulsels zijn dun, zij vormen 
slechts 9.75°/, van het gewicht van het zaad. 
w 
(Gardeners) Chronicle No. 590). 
GOM VAN STERCULIACEËN. 
Het in de gomkanalen der Sterculiaceën opgesloten secreet wordt 
in normale omstandigheden niet naar buiten uitgescheiden. Vele 
planten van deze familie kunnen evenwel groote hoeveelheden gom 
naar buiten afscheiden. Dit is bijv. met Sterculia tragacantha het 
geval, waarvan de „Kuteeragom” van den handel moet afstammen. 
Verder levert Sterculia wrens in Indië een soort van Tragantha-gom. 
