nne nen 
OVER CAOUTCHOUC-LEVERENDE BOOMEN. 
HI. Marrmor Graziovi, Mürr. ARG. 
Alvorens tot de bespreking der in Nederl.-Indië inheemsche 
caoutchouc-leverende boomen over te gaan, wensch ik nog eerst 
een en ander mede te deelen over bovenstaande, evenals de in beide 
vorige opstellen behandelde boomen, uit Amerika afkomstige 
plant, die reeds voor vele jaren zijn weg hierheen gevonden 
heeft en vrij verspreid en in betrekkelijk grooten getale aange- 
troffen wordt. Daarmede zijn dan de Amerikaansche soorten, 
welke in Azië ingevoerd werden, afgehandeld. 
Manihot Glaziovii, behoort evenals Hevea brasiliensis, tot 
de familie der Euphorbiaceëen, is nauw verwant met de be- 
kende Manihot utilissima, L. (katela pohon, M., sampeu, Oebi 
dangdur, S. Cassave) en levert de onder den naam van „Ceara- 
rubber” bekende Caoutchouc. 
Het is een tamelijk forsche boom, waarvan men 60 voet 
hooge exemplaren aantreft, die een omtrek van meer dan 1.5 
M. hebben, met een matig hoog aangezette, dichte kroon. 
De bast is bij zeer jonge exemplaren glad en grijs van kleur, 
later wordt hij grijs-roodbruin, terwijl dan tevens de buitenste 
laag afschilfert en de boom aan onzen berk herinnert. Scheurt 
men deze bovenlaag van den boom af‚ dan ziet men daaronder 
den eigenlijken, groen-geel gekleurden bast. De blaren zijn 3, 5 
of 7 lobbig 1), de lobben hebben een langwerpig eivormige 
gedaante; de kleur is aan den bovenkant eenigszins blauw- 
achtig groen. De eenslachtige bloemen zijn tamelijk groot en 
geelachtig van kleur. De vruchten, die in onrijpen toestand 
1) Soms vindt men ook wel enkelvoudige, niet- gelobde blaren. 
Teysm. IX. 17 
