— 249 — 
den stam werden eenige insnijdingen gemaakt; het uitloopende 
sap laat men eenvoudig op den grond stroomen, waar het na 
eenigen tijd vast wordt. Het is dan natuurlijk sterk veront- 
reinigd met aarde en moet daarom later flink worden uit- 
gewasschen en gedroogd. Men moet vooral vermijden de 
caoutehoue in de zon te drogen, daar ze anders kleverig wordt 
en zeer veel van hare waarde verliest. De oogstkosten be- 
droegen f 1.19 per kilogram, een bedrag dat zeker hoog te 
noemen is als men in aanmerking neemt, dat het oogsten 
van het product van de gewone karet (Urostigma elasticum) 
slechts ongeveer 40 cents per KG. bedraagt. 
Het op Ardja Sari verkregen product zag er goed uit; het 
kostte echter veel moeite om den onaangenamen geur er door 
wasschen aan te onttrekken. De opbrengst was gering. 
Volgens SEELIGMAN 1) gaat men in Brazilië bij de berei- 
ding van de Ceara-caoutchouc (Céara Scraps) op de volgende 
wijze te werk. De boom wordt reeds op driejarigen leeftijd 
geëxploiteerd, wanneer de diameter van den stam 12.5 cM. is. 
Eerst maakt men den voet van den boom schoon en legt op 
den grond eenige pisangblaren om het sap, dat naar beneden 
mocht loopen, op te vangen. Dan scheurt men op verschillende 
plaatsen en in verschillende richtingen de schors af, van af den 
voet tot op 1.5 M. hoogte. Het sap, dat langzaam uitstroomt, 
bereikt slechts zelden den grond en stolt op den stam. Na 
eenige dagen wordt het product ingezameld en zoo als ’t ver- 
kregen werd in den handel gebracht. Ook deze schrijver 
maakt gewag van den walgelijken reuk, die aan het product 
eigen is. In zuiveren toestand is de qualiteit minstens gelijk 
zoo niet beter dan dat van Hevea. Het conserveeren van deze 
caoutchoue vereischt echter een droge en koele ruimte. Vol- 
gens SEELIGMAN zou het wellicht beter zijn het melksap in 
bakjes op te vangen, waarin zich eenig alkalisch gemaakt 
water bevindt. Het zou dan eenigen tijd vloeibaar blijven en 
kon dan evenals het sap van Hevea door rooken tot stolling 
1) Le Caoutchouc et la Gutta-Percha par Th. Seeligmann, G. Lanny- 
Torrilhon et H. Falconnet. Paris 1896. 
