— 256 — 
aangeplante C. a. Sinense, en van de in den omtrek van Nice 
en Cannes gekweekte „oranger de Majorque”, C. a. Balearum 
Risso; de laatstbedoelde door de verschillende variëteiten van 
„bigaradiers”, Citrus bigaradia Duham., ook wel Citrus auran- 
tium var. amara L. of Citrus vulgaris Risso, die in het Zuiden 
vooral om de bloemen (als grondstof van het eau de fleur 
d’ orange en eau de cologne) gekweekt wordt en waarvan DE 
Norer als de voornaamste een S tal soorten beschrijft. 
Onze djeroek-patjitan of djeroek-oewik kunnen niet belangrijk 
verschillen van de in Europa zoo gewilde „mandarijntjes’, de 
vruchten van Citrus aurantium Madurensis. Lour. en van 
Citris nobile. Merkwaardig is de minachting waarmede DE 
Noremr spreekt van de ten onzent zoo hoog geroemde pompelmoes, 
de Citrus aurantium decumana Rumph., die in Algiers veel 
voorkomt, doch volgens d. N. zoo goed als oneetbaar is. Niet- 
temin, zegt hij, worden zij in Oost-Indië door de Inlanders 
genuttigd. Meer waardeerend spreekt hij van de uit Jamaica 
afkomstige C. a. decumana Chadock, Desfont, die kleinere 
doch welsmakende vruchten moet voortbrengen, echter in Frank- 
rijk en de overige kustlanden der Middellandsche zee nog 
niet geteeld wordt. 
Zien wij nu wat DE NorTER voor wetenswaardigs omtrent 
de djeroek-cultuur mededeelt. 
Klimaat. 
De oranjeboom kan slecht tegen koude, hoewel hij soms 
temperaturen van 8—10° onder 0 weerstaat: hij lijdt vooral 
onder sneeuw en ijzel, wanneer deze door plotselinge tempera- 
tuursstijging of krachtigen zonneschijn op zijn loof smelten, 
Grondsoort. 
Wat bodem betreft is de oranjeboom weinig kieskeurig. 
Alleen zeer kalkhoudende, of kiezelgronden (terrains complète- 
ment siliceux) en vaste kleigronden, die het water niet doorlaten, 
wil hij niet. Op te veel kalk of te veel kiezel bevattende 
gronden moet de boom te dikwijls worden begoten waardoor 
