— 258 — 
Vermenigvuldiging: 
Kan geschieden door het uitleggen van zaad, door stekken, 
door enten, oculeeren of griffelen en door tjangkokken (mar- 
cottes). De meest verbreide manieren zijn zaaien en enten. 
Voor kweekbedding kiest men een terrein beveiligd voor Noorde- 
winden en als ’t kan naar ’t Zuiden openliggend. De bodem 
moet vruchtbaar zijn (lees substantiel), van voldoende diepte 
en volop te irrigeeren. 
Men zaait zoo versch mogelijke zaden en niet te dicht 
opeen, om de planten ruimte te laten tot ontwikkeling: wil 
men de boomen enten of griffelen, dan neemt men zaden 
van bittere oranjes (bigarades), want deze geven krachtiger 
boomen, anders die van de gewenschte soort. 
Direct uit zaad krijgt men boomen (francs de pied) die soms 
uitstekende vruchten geven, maar over ’talgemeen van onze- 
kere qualiteit. 
Men neme het zaad van de beste en rijpste vruchten die 
men op een hoop legt om te fermenteeren, waarna de zaden 
zich gemakkelijk laten verzamelen en gedurende eenige uren 
in lauw water worden geweekt. Men legt ze uit, 15 cM. van 
elkaar, tegen den warmen tijd (in April, als de luchttempera- 
tuur minstens 15° is) en bedekt ze met 1 cM. goeden grond, 
waarop eene stroobedekking komt, die door begieting vochtig 
wordt gehouden. 
Zijn de zaailingen goed opgekomen, dan worden ze zoo 
noodig uitgedund en de grond gewied en wat losgemaakt. 
Zoodra ze 15 à 20 ecM. hoog zijn, kan men ze bevloeien 
(irriguer à grande eau), hetgeen haren groei bevordert. - 
In 1 jaar zijn ze 50 à 60 cM. hoog, tegen het einde van 
het 2de jaar 90 à 100 eM; dan zijn ze geschikt om te worden 
overgeplant. Dit geschiedt in Algiers in Februari of Maart. 
Zijn de planten bestemd om in eene pépinière te worden 
geënt, dan plaatst men ze 30 cM. uiteen op rijen, die 1 M. 
van elkaar staan en laat ze daar een jaarstaan. Wil men ze 
echter op hare standplaats in den boomgaard enten, dan komen 
ze op 6 à 8 M van elkaar (in alle richtingen) en neemt men 
