— 265 — . 
De bladeren van den succadeboom worden gebruikt om 
linnengoed te parfumeeren en voor insecten te beveiligeu. De 
beste bladeren komen evenwel van de bittere oranjes. 
Het gebruik der bloemen met hare hartversterkende, hoofd- 
pijnwerende en wormdrijvende eigenschappen is bekend, hetzij 
in den vorm van conserven, van tabletten of van tincturen die 
de apothekers er aan geven; de likeurfabrikanten aromatiseeren 
er hunne siropen en likeuren mede; de partumeurs maken er 
pomaden, olieën, extracten en poeder van, de contiseúrs ver- 
schillende bonbons. 
Door distillatie verkrijgt men er een aromatisch water uit, 
bekend onder den naam van néroli, en voor vele doeleinden 
aangewend. De oranjebloemen moeten onmiddellijk na het 
plukken worden gedestilleerd. 
De oranjeschillen leveren eene aetherische-olie van goudgele 
kleur en zoeten geur. Deze wordt in de parfumerie veel 
gebruikt. 
Van het zoete en geurige sap der volkomen rijpe oranjes 
(sinaasappelen) maakt men een drank, bekend als orangeade, die 
bij koortsen en scheurbuik heilzaam werkt. Eindelijk nog 
maakt men van de vruchten van Citrus aurantium een wijn, 
die tegelijk zeer aangenaam van smaak en heilzaam voor de 
maag is. Het recept is: 
Men laat 25 kilo suiker op het vuur oplossen in 10 L. water, 
men schilt 60 sinaasappelen met een houten of zilveren mes 
om het sap niet wankleurig te maken ; men kookt de schillen met 
10 L water in een aarden pot totdat zij van kleur veranderd 
zijn en voegt er dan 10 L. sinaasappel-sap bij; vervolgens 
mengt men er de 10 L. gekookt water bij waarin de 25 kilo 
suiker zijn opgelost. Is alles afgekoeld, dan giet men het 
in een vat, waarvan men het spongat open laat, doch houdt 
een gedeelte van het vocht buiten om er later gedurende de 
zes-weeksche gisting bij te gieten. Na die 6 weken sluit men 
