HET COAGULEEREN VAN MELKSAPPEN. 
Bij een studie over de functie van melksap, trok het spontane 
stollen bij aanraking met de lucht de aandacht van Brirrex. Hij 
onderzocht eenige melksappen afkomstig uit planten, die in den 
botanischen tuin te Cambridge gecultiveerd werden en zette zijne 
onderzoekingen op grooter schaal voort in Mexico, Brazilië en 
West-Indië. 
Hoofdzakelijk werden caoutchouc-leverende planten uitgekozen, 
omdat daarvan gemakkelijk groote hoeveelheden melksap verkre- 
gen konden worden en omdat de verschillende processen, die bij 
de bereiding van ruwe caoutchouc toegepast worden, eenig licht 
op het te behandelen vraagstuk konden werpen. 
Een microscopisch onderzoek leerde, wat trouwens niet nieuw is, 
dat het melkachtig voorkomen dezer sappen toegeschreven moet 
worden aan de tegenwoordigheid van tallooze kleine bolletjes caout- 
choue, die zacht en kleverig zijn. 
Bij de bereiding van Para-rubber (uit Mevea spec) worden dunne 
lagen melksap blootgesteld aan den rook van de brandende noten 
van Attalea excelsa Marr., waardoor het dadelijk coaguleert, zoodat 
een zachte gestolde massa van caoutchouc ontstaat die bij ’t drogen 
elastisch wordt, 1) 
Hetzelfde procédé wordt thans met goed gevolg toegepast op ’t 
melksap van Manihot Glaziovii (Ceara-rubber). 
De gangbare verklaring daarvan is, dat het water eenvoudig 
verdampt; Brrren wijst er echter op, dat het stollen in zeer korten 
tijd geschiedt en dat daarbij geen gewichtsverlies optreedt. 
Het onderzoek van den rook van de gebruikte noten leerde, dat — 
zooals te verwachten was — daarin azijnzuur, kreosoot en sporen 
van pyridineverbindingen aanwezig zijn. 
Voegt men bij het sap van Hevea azijnzuur dan stolt ’t on- 
1) Zoowel het melksap van Hevea als dat van Manihot stolt hier na korten 
tijd reeds op de boomen, evenals dat van Urostigma elasticum en Castilloa elastica. 
Bij het laatste scheidt zich onmiddellijk een waterige vloeistof af. 
