— ò18 — 
gezien niet ongelijk aan onze Flora uit het hooggebergte, 
tot wij eindelijk langs trotsche berggevaarten door een lange 
tunnel in den Great Western aan de andere kant kwamen. 
Heldere zonneschijn en een iĳjzigkoude droge wind begroette 
ons hier, hier kwamen we in het gebied der z. g. Patana’s, 
groote grasvlakten zoover het oog reikt, hier en daar afge- 
wisseld door laag geboomte en kreupelhout, het was reeds 
donker toen we aan het eindstation te Bandarawalla kwamen. 
Hier is een klein maar zeer net hôtel waar alles even zindelijk 
is en waar men uitstekend logeert. Gelegen in de z. g. Pa- 
tana’s, geheel omringd door uitgestrekte grasvelden met slechts 
kleine groepjes afgewisseld door boomen, voor het meerendeel 
bestaande uit Mhododendron arboreum, waarvan het juist de 
bloeitijd was. Men kan zich moeielijk iets mooiers voorstellen 
en denkt onwillekeurig dat hier de natuur geholpen is door 
een menschenhand, die met veel smaak alles zoo geregeld 
heeft. Op een afstand zien de grasvelden er uit als goed aan- 
gelegde en onderhouden gazons, waarmede de Rhododendron’s 
met hunne talrijke reusachtige bloedroode bloemen een bewon- 
deringswaardig contrast vormen. De gazons zien er dan zoo 
geelgroen malsch uit, dat men zoude denken dat duizenden 
runderen hier prachtige weiden zouden vinden. Van nabij 
gezien is het echter geheel anders, het zijn geen kruipende 
zodenvormende grassen, die men hier aantreft, maar grove, gras- 
sen met harde bladeren totaal ongeschikt voor veevoeder, de 
meesten behooren tot de geslachten Andropogon, Anthisteria, 
Pollinia, Arundinella enz, het loopen tusschen al die graspollen 
is ook zeer vermoeiend. Alleen als men in het einde van den 
drogen tijd, het gras afbrandt en na de eerste regens de jonge 
malsche blaadjes voor den dag komen, kan het vee er eenig 
voedsel vinden. 
De patana’s zijn wel interessant om te botaniseeren, men 
vindt er tal van aardige mooi bloeiende alpenplantjes. Al 
dadelijk valt de groote Lobelia excelsa Lesch. met bloemsten- 
gels van 12 vt. lang in het oog, een aardige Hedyotis, die in 
in hare groeiwijze op eene Bromeliacea gelijkt, Knoria is de 
