— 336 — 
nog niet door heesters aangevuld zijn dan trachte men zulks 
te bereiken door het planten van soorten die schaduw kunnen 
verdragen. Daarvoor zijn o.a. te gebruiken verschillende Psy- 
chotria’s (kikores), welke dikwijls mooie pluimen van oranje 
besjes dragen; Viburnum (kikoekoeran, kiapoe, kikeujeup); Kopsia 
arborea Br. (kiloetoeng) met sierlijke, maar spoedig afvallende, 
witte bloemen; verschillende 4 anthaceaec; Ardisia’s (kilampani); 
vele Araliaceae, die door hun groote, mooi gevormde bladeren 
eene groote sierwaarde hebben, o.a. Trevesia sundaica Mrq. 
(panggang), Paratropia en Heptapleurum (ramo giling), waar- 
van vele wel min of meer klimheesters zijn, maar die door het 
dichte groen en hun snellen groei zeer goed dienst kunnen doen ; 
Panax fruticosum L. (kedongdong) met fijn verdcelde blade- 
ren; Leed's, waarvan de meest gewone L. sambucina WLLD. 
en L. sundaica Mrq. onder de namen van soelangkar en leng ki 
aan de inlanders bekend zijn; T'alauma mutabilis BL. (tjempaka 
gondok), die op niet al te donkere plaatsen haar geurige, tulp- 
vormige bloemen geeft. Van Saurauja \kileho, oembel-oembelan) 
komen verscheiden soorten op beschaduwde plaatsen in het 
wild voor; S. bracteosa D.C. onderscheidt zich o.a. door mooie, 
lang rood behaarde bladeren; Memecylon groeit eveneens bij 
voorkeur in de schaduw en heeft mooie, kleine, paarse bloempjes 
in de bladoksels. Vooral vergete men niet eenige Drimysper- 
mums (apit, kakapasan) te planten, welke door het groote 
aantal zuiver witte bloemen, waarmee zij zich van tijd tot tijd 
bedekken, en die gevolgd worden door helder roode bessen, 
zeker niet tot de minst fraaie behooren. 
In de zoo afgesloten ruimte legt men nu een rondloopend 
pad aan, zoodat er in het midden een rond of ovaal vak over- 
blijft. Men zorgt er daarbij voor een rand van één tot drie 
Meter ongeveer tusschen de heesters en het pad open te houden; 
door het planten der heesters heeft men het natuurlijk in zijn 
macht dien rand zoo breed te maken, als men wenscht. Van 
den weg wordt hij afgescheiden door één, of liefst eenige 
rijen steenen, zóó, dat het te beplanten gedeelte tot ongeveer 
5 M. hooger komt te liggen dan het pad. Ook deze steenen 
