MANIHOT GLAZIOVIT MveLL. ARG. 
In de vorige aflevering van Teysmannia schreef Dr, vAN 
RoMmBureH een opstel over bovengenoemde plant, waaruit blijkt, 
dat de indertijd hoog gespannen verwachting, omtrent het 
productie-vermogen van caoutchouc van dezen boom, niet in 
alle deelen beantwoord is. In het Kew Rapport van Januari 
en Februari van dit jaar komen nog eenige gegevens omtrent 
de boom voor, die wel verdienen onder de aandacht van de 
lezers van Teysmannia te komen. 
In 1876 werd de heer Cross, door het Engelsch-Indisch 
Gouvernement, belast om zaden en planten van de Ceara- 
rubber fe verzamelen. Hij begaf zich met dit doel naar de 
Ceara streek in het noord-oosten van Brazilië, tusschen Para 
en Bahia. Hier zijn de grenzen der groote bosschen van 
de Amazonen vallei, bekend als de Sertoe of wildernis, die 
zich van de Paranahya rivier tot de San Francisco uitstrekt. 
In zijn rapport aan de indische regeering zegt Cross, dat in 
de vlakke landstreek van Ceara tot de bergen waar de boom 
in kwestie in groote hoeveelheid voorkomt, het grootste deel 
van het jaar een zeer droog en dor klimaat heerscht. De regentijd 
begint in November om in Mei te eindigen, stroomen regen 
storten dan dagen achter elkaar zonder ophouden op het droge 
aardrijk neer. De hoeveelheid regen is echter niet altijd 
evenveel en men heeft nu en dan bijzonder droge jaren. De 
temperatuur aan boord van het schip was tusschen de 82° en 
8E° F., maar binnenslands stiigt zij dikwijls tot 90° F. De 
streek was voor het grootste gedeelte niet hooger dan 200 vt. 
boven de zee. Te Pacatuba ongeveer 40 mijlen van Ceara, 
waar de meeste exemplaren gevonden werden zag het bosch 
er iĳĳl uit, de grond bestond uit zandsteen, grofzand en grint en. 
