— 359 — 
namelijk een weinig verschrompeld en op de onderzijde be- 
vindt zich aan weerszijden van de hoofdnerf een roodbruin, 
wollig bekleedsel, zooals men dat trouwens niet alleen bij den 
appelboom, maar bij zeer vele boomen der noordelijke streken 
aantreft. Als het blad in dien toestand is, hebben de mijten 
het echter reeds verlaten; de levende diertjes zijn slechts op 
de knoppen en het daaronder volgende bladpaar te vinden en 
zoodra een knop ontluikt, verhuist de geheele mijtenkolonie 
naar boven en verlaat de oudere blaadjes. De aangetaste 
blaren bereiken nooit hun normale grootte en krijgen het zoo- 
even beschreven uiterlijk, dat aan den heester een zeer ka- 
rakteristiek voorkomen geeft. Houdt de plaag aan, dan sterft 
de heester na verloop van tijd. 
De „Pink Mite” is eerst in 1895 in Assam waargenomen; 
zij geeft aan de blaren het volgende voorkomen: bijna geheel 
kleurloos, verdroogd, de randen naar beneden gebogen, ran- 
den en nerven rozerood. In een verder stadium wordt het 
blad bronsbruin en breidt het rood zich uit; het blad ver- 
wvelkt echter niet en valt niet af. Die roode kleur nu wordt 
veroorzaakt door duizende, mikroskopisch kleine roode mijten, 
die zich in alle stadiën van ontwikkeling op het blad bevin- 
den. Alleen de eieren zijn niet te vinden of althans niet da- 
delijk zichtbaar, daar zij vermoedelijk gelegd worden in kleine 
wratachtige vormingen nabij den bladrand, die misschien tege- 
lijk nog als schuilplaats dienen voor zeer jonge diertjes. 
De „Pink Mite” sluit in het werk van den heer Warr de 
rij der „pests’’ waarvan zij No. 96 is. Wij hebben uit deze 
lange rij slechts hier en daar een greep gedaan en kortelijk 
weergegeven, wat ons het belangrijkste voorkwam; het overige 
moeten wij overlaten aan hen, die belang in deze zaken stellen 
en die in het werk van Warr zeer zeker veel zullen vinden, 
dat hunne aandacht gaande maakt en hen misschien zal aan- 
sporen, ook op Java onze kennis der ziekte van de theeplant 
te helpen vermeerderen. 
