— 434 — 
de eerste jaren te behouden en moet plaats maken voor den 
kroonvorm, die voor oudere boomen, waar nog flink groei- 
kracht in zit, de meest natuurlijke vorm is. Zoodra de pyra- 
midevorm niet meer te behouden is, doordat de onderste takken 
afsterven, of doordat de boom scheef groeit, gaat men werken 
op een flinken kroonvorm, ongeveer wat men in Holland half- 
stam kroon noemt. 
Men bekommert zich dan weinig of niet meer om den snoei 
der primaire takken, koker en pang balik, maar zorgt er voor, 
dat op ongeveer 5 à 6 voet hoogte van den stam een kroon 
gevormd wordt, bestaande uit 2 à 3, hoogstens 4 à 5 uit- 
loopers, die, in den beginne recht opgroeiende, later naar 
alle zijden ombuigen, flinke primaire takken maken, maar 
weinig secundair en tertiair hout. 
Deze uitloopers met hunne primaire takken dragen steeds 
flink vrucht, omdat zij krachtig zijn en het volle licht 
genieten. 
Men zorgt er voor de uitloopers, die aan den stam komen 
altijd door weg te nemen; ook de uitloopers aan de kroon 
snijde men geregeld weg. Overigens is er niets aan te doen. 
Daar de kroontakken tal van uitloopers krijgen is er echter 
werk genoeg aan. Mocht een der kroontakken te zwaar uit- 
groeien in verhouding tot de anderen en dus als zuiger op- 
treden, die het evenwicht van den boom verbreekt, dan korte 
men hem een eind in, waardoor de sappentoevoer naar de 
andere kroon- of gesteltakken vergroot wordt. 
Men moet zorgen, dat de kroontakken als zij zich overdragen, 
bladziekte krijgen en afsterven, bijtijds door andere uitloopers 
worden vervangen. Dus reeds in ’t begin van ’t jaar moet er 
op gelet worden. 
Dragen zij te veel vrucht en geeft de lichte kleur van het 
blad reeds eene verzwakking te kennen, laat dan een uitlooper 
aan den stam, dicht bij de kroontakken of op een der kroon- 
takken staan, om den tak, die zich overdraagt, in den loop 
van het jaar te vervangen. Na den oogst snijdt men dan de 
uitgeputte kroontak weg en weldra ziet men den uitlooper, 
