re En 
Het kan ook zijn, dat men een ongetopten aanplant heeft, 
die door gebrek aan behoorlijke en doelmatige snoei, of door 
niet snoeiïing achteruit is gegaan; ook wel, dat men om de 
een of andere reden gedwongen wordt van een ouden onge- 
topten aanplant een getopten te maken. 
In het eerste geval moet men vaak alle boomen. in eens 
op stomp kappen. 
In het tweede geval moet men dit ook doen, indien aan 
den onderkant van den boom geen primaire takken voorkomen. 
Bij dit op stomp kappen van nog levenskrachtige boomen, 
slaagt men het best door eerst den boom te dwingen aan den 
voet krachtige uitloopers te maken. In de meeste gevallen 
heeft men daarvoor bij ziek wordende boomen geen tijd, maar 
bij gezonde boomen kan men, door zich den tijd te gunnen, 
en den boom eerst uitloopers te doen maken, het welslagen 
van de op stomp kapping zeer bevorderen. 
Een boom te dwingen een of meer uitloopers te maken is 
betrekkelijk niet moeielijk. Men snijdt daartoe, liefst in den 
tijd dat de sapbeweging het sterkst is, hetgeen in het be- 
gin van den Westmoesson het geval is, vlak boven de plaats, 
waar primaire takken gezeten hebben, een diepe inkeeping 
in den stam. Tegelijkertijd snijdt men alle toppen der 
kroontakken of der oude uitloopers af. Zit er geen bloesem 
of vrucht aan, dan kan men die takken bijna geheel wegsnijden, 
mits men zorge, dat er nog genoeg bladhout aan blijft om 
de sapbeweging te doen doorgaan. 
De slapende knoppen van den oksel van den voormaligen 
primairen tak botten dan uit en vormen één of meer uitloopers, 
waarvan men, zoodra ze één of twee voet hoog zijn, de stevigste 
aanhoudt en de andere afsnijdt. Bij doorgaande ontwikke- 
ling, zoodra de uitlooper reeds iets houterig begint te worden, 
kort men den stam nog meer in, om een poos later de in- 
keeping van den stam geheel door te snijden. Is er vrucht 
aan den boom, dan wacht men tot de vrucht gerijpt is en 
snijdt eerst dan den stam af. 
Men kan op deze wijze weer mooie boomen krijgen, die, 
