— HT — 
schieden, het afscheuren met stompe arit is tot niets nut. 
Is de bibit te groot geworden, dan snijdt men de plantjes $ voet 
boven den grond af en plant als stumps. Het is niet goed de 
stumps te hoog te nemen; } voet is ruim hoog genoeg. 
Een andere en betere methode is, indien men niet om andere 
redenen stumps hebben wil, de bibit op 1° kweekbedden af te 
snijden een paar maanden voordat zij uitgeplant wordt. Men 
krijgt dan eenige uitloopers, waarvan slechts één wordt aan- 
gehouden en bij de eerste regens zijn de planten geschikt om 
als gewone bibit te worden uitgeplant. 
Het snoeien van bloesem of vrucht, bestaande uit het weg- 
nemen van de knoppen, bloemen en vruchten die aan de 
boomen komen, werkt goed voor jonge aanplantingen, als men 
van oordeel is, dat zij zich zullen overdragen, of wel, dat men het 
eerste jaar alleen op blad en takontwikkeling wil werken. Het 
afstroopen der bladeren, tegelijk met de bloemen en vruchten, 
moet echter vermeden worden, al kost het daardoor meer geld. 
Gedeeltelijke bloesemsnoei voor andere boomen, die zich 
zullen overdragen, is ook een goed middel, maar vaak lastig 
toe te passen. 
Er rest mij nog met een enkel woord te spreken over de 
werktuigen, die bij het snoeien gebruikt worden. 
Pas uitgroeiende vrucht en houttwijgen, hetzij uitloopers of 
gewoon hout, dat men niet voor den boom behouden wil, 
kunnen gevoegelijk met de hand verwijderd worden, dus zon- 
der eenig snoeiwerktuig te gebruiken. 
Zoodra het hout wat taaier is en het van den boom of den 
tak trekken groote scheurwonden doet onstaan, gebruikt men 
een snoeimes. 
Van snoeimessen bestaan verscheidene modellen en kwali- 
teiten. Het beste snoeimes is het Engelsche, waarvan ik er 
hier een der beste vormen laat zien. 
Het heeft het voordeel goed in de hand te liggen en alleen 
geschikt te zijn om een tak af te snijden als het goed scherp 
is. Is het niet goed scherp of is de tak te dik dan glijdt het af. 
Er zijn snoeimessen met zeer kromme punten van duitsch 
