— 486 — 
De oprichting van het laboratorium voor de bezoekers van 
's Lands Plantentuin was een stap in die richting en—de maat- 
regel droeg prachtige resultaten. 
Sinds dien tijd hebben hier 60 natuuronderzoekers uit alle 
deelen der wereld in dat laboratorium gewerkt, waarvan 
de meeste den hier begonnen arbeid in Europa hebben 
voortgezet. 
Ge hebt dus zestig medewerkers geworven voor de wetenschap, 
die de kennis van Insulinde’s natuur tot voorwerp van 
studie heeft. 
Ongetwijfeld is dat nog slechts een begin en is het tijdperk 
niet ver meer, dat geen botanicus zijn studie voltooid zal 
rekenen, vóór hij een bezoek heeft gebracht aan ’s Lands Plan- 
tentuin te Buitenzorg. En wat die bezoeken waard zijn voor 
de wetenschap, dat leeren de „Annales, waarin, naast het 
werk van het personeel der inrichting, tal van bijdragen van 
de bezoekers zijn opgenomen. 
In dat laboratorium werkten niet alleen botanisten maar 
ook beoefenaars van elken anderen tak der natuurwetenschap. 
Die onderzoekingen, met een zuiver wetenschappelijk doel 
ondernomen, zij komen ten slotte ook der praktijk ten goede, 
maar dat duurt lang en de praktijk is ongeduldig! 
Zij heeft dan ook zooveel vragen te stellen! 
Met leede oogen ziet de medicus, de man der wetenschap, 
hoe de inlander, die met geringschatting op zijn geneeskunst 
neerziet, er een eigen pharmacopee op na houdt en — hij moet 
het erkennen — vaak succes heeft, waar hij, de geleerde, den 
strijd moet opgeven. 
Geheime krachten zitten in die inlandsche middelen, krachten 
van beteekenis, trots al het hocus pocus waarmede zij worden 
toegepast. 
Die mogen der wetenschap niet langer verborgen blijven. 
Uitgemaakt moet worden, in welke bestanddeelen die krach- 
ten zijn gelegen en hoe ze werken. 
Laat de pharmaceut er naar zoeken, dan kan de medicus 
zien, in hoeverre men er gebruik van kan maken. 
