— 491 — 
zich in Nederland een negental mannen vereenigd, bij wie, 
naast de vriendschap voor uw persoon, een groote plaats is 
ingeruimd aan de waardeering van uw werken en uw streven, 
en zij stelden zich ten doel u op dezen dag te doen blijken, 
hoe ook ons vaderland zijn verdienstelijke mannen weet te eeren, 
Het zijn uw vrienden GEERTSEMA, VAN DEN HONERT, KRAMER 
en WeBERr te Amsterdam, RauweNHorr, HuBRreEcHT en WENT te 
Utrecht en pr SroPPeLAAR te Leiden, die zich tot een com- 
missie hebben vereenigd; ook uw leermeester SURINGAR heeft 
daarvan deel uitgemaakt, terwijl tot mij het verzoek werd gericht, 
de belangen dezer zaak in Nederlandsch Indië te behartigen. 
Dat ik aan dit verzoek gaarne heb voldaan, behoef ik u 
wel niet te zeggen; bovendien, de uitvoering er van werd mij 
zoo aangenaam en zoo gemakkelijk gemaakt door de mede- 
werking, die ik overal ondervond en door de algemeene sym- 
pathie, waarmede dit plan werd begroet. 
En thans is die inderdaad lang voorbereide dag gekomen, 
waarop wij ons gelukkig rekenen u hier te mogen begroeten 
en u onze gelukwenschen aante bieden. Gelukwenschen, niet 
met het feit, dat het vierde eener eeuw is verloopen sedert 
den dag, waarop uw wetenschappelijke en sociale loopbaan 
begon, maar wèl hiermede, dat na al wat door u tot stand werd 
gebracht, na al die jaren van rusteloozen arbeid, na al dien 
zelf behaalden voorspoed, maar ook dien zelf overwonnen 
tegenspoed, wij u hier vóór ons zien als iemand, in staat en 
bereid om, zoo noodig, hetzelfde werk opnieuw te aanvaarden, 
waaraan hij 25 kostbare jaren heeft besteed. Ja, indien iemand, 
die u op den dag uwer promotie had gezien, u heden voor 
de eerste maal terug zag, dan zou zijn eerste getuigenis stellig 
dit zijn: 25 jaren ouder geworden, maar voor geen 25 weken 
verouderd! Zie, dât is het, waarmede wij u vooral geluk- 
wenschen. Het leven is in vele opzichten een wedstrijd met 
zijn medemenschen en, zegt het veel in dien wedstrijd de 
overwinning te behalen, het zegt oneindig veel meer, na de 
overwinning nog dezelfde te zijn als vóór den strijd! 
Het zou hier misschien de plaats zijn, een oogenblik stil 
