zn Die 
16. 1Jzerhout van Biliton 
17. IJzerhout van Borneo. 
Aan het slot worden als bijvoegsel nog djatihout en een 
paar kurkhouten van N. O. Indië behandeld. Een aantee- 
kening over eenige „andere houtsoorten uit de familie der 
Samydaceae” vormt het slot. Van de hoogst interessante opmer- 
kingen over ijzerhouten van de hand van den Heer Brrrs laat 
ik hier eenige in hun geheel volgen: 
„Deze (ijzerhouten) kenmerken zich door een hoog soortelijk 
gewicht, door eenen compacten anatomischen bouw; zij zijn 
goed bestand tegen de schadelijke invloeden van weer en voch- 
tigheid, zij worden niet door dieren aangevreten of doorboord. 
De onderzochte houtsoorten bestaan hoofdzakelijk uit libri- 
form ; parenchym komt spaarzaam voor en is meest metatracheaal. 
Bij twee der iĳzerhouten vond ik de vaten begeleid van reeksen 
steencellen. Alles is er dus als het ware op ingericht om het 
hout zoo stevig mogelijk te maken en den toegang aan witte 
mieren en paalwormen te beletten. 
De vaten zijn meest niet bepaald wijd en zijn dikwijls door thyl- 
len afgesloten; de mergstralen zijn in den regel niet zeer breed. 
De soortelijke gewichten zijn gelegen tusschen 0.894 en 1.226. 
t Is interessant den bouw van het djatihout, dat eene flinke, 
stevige houtsoort is, te vergelijken met dien der ijzerhouten. 
Men ziet direct, dat het geen ijzerhout is, hoewel het als zoo- 
danig wel wordt opgegeven. Het libriform maakt hier niet 
meer de grondmassa uit, doch doet dit met het parenchym. 
Het s. g. is ook veel lager. 
Zoo stevig en compact van bouw als deze houtsoorten zijn, 
zoo licht en luchtigjes zijn de kurkhouten gebouwd.” 
Aldus de Heer Brrrs. 
Als kurkhouten worden door den Heer Brrrs genoemd: 
1. Alstonia scholaris R. Br. 
2. Tetranthera amara Nees. 
3. Mriodendron anfractuosum Do. 
Ik mis echter 2 Sonneratia’s, die ik o. a. in Oost-Java veel 
voor surrogaat van „Europeesche” kurk zag bezigen. Men zie 
