Sr 
bijgeplant zouden worden. Twijfel aan de finantieële resul- 
taten was echter oorzaak, dat men sinds 1893—94 de verdere 
bijplanting gestaakt heeft. De totale beplante oppervlakte is 
nu 2000 acres, die echter naar ’t schijnt niet alle volgeplant zijn. 
Bij het tappen van dezen boom maakt men eenvoudig 
insnijdingen in den bast van den stam, der takken en der 
wortels. De inlanders, die het product van in ’t wild groeiende 
boomen inzamelen, doen dit natuurlijk op zeer ruwe wijze 
zoodat er wonden ontstaan die moeielijk genezen, waardoor de 
boom gaat kwijnen en ten slotte bezwijkt. In Britsch-Indië 
vond men, nadat het recht om de boomen te tappen verkocht 
was, vele honderde boomen door den bijl of het vuur geveld, 
geheel overdekt met insnijdingen van 15—45 cM. lang, 7.5 cM. 
breed en 1—1t voet van elkaar verwijderd. 
In de Lampongsche districten maakten in sommige streken 
de inzamelaars, die zich in een buis van boomschors staken 
en hun hoofd met een uit dezelfde stof vervaardigd mutsje 
bedekten, met een kapmes inkepingen in schuinsche richting 
in den bast, als een vischgraat tegenover elkander staande. 
De afstand tusschen de inkepingen bedroeg ongeveer } M., 
hunne lengte 10—20 eM. en hunne breedte 1—2ecM. Zoowel 
de stam als de wortels en de takken worden ingesneden. Met 
de afstanden tusschen en de afmetingen der insnijdingen neemt 
men het natuurlijk niet zoo nauw, althans in verschillende 
berichten vindt men verschillende opgaven vermeld. Ge- 
woonlijk laat men het uitgevloeide melksap een paar dagen 
op den boom drogen en krabt ’tdan met een of ander ijzeren 
werktuig uit de insnijdingen en vormt het tot ballen of 
eylinders. 
In Britsch-Indië kocht de firma Martin, Rrrcmie & C°, die 
in 1852 voor 15 jaren het recht verkregen had om in eenige 
bosschen Assam-rubber te winnen, het melksap in den vloei- 
baren toestand op. Het werd hun gebracht in aarden potten 
of in mandjes, die met caoutchouc waterdicht gemaakt waren . 
Hoe het verder bereid werd, vond ik niet vermeld. 
