—:556 — 
de mededeelingen in de verslagen over de jaren °’76 en ’77 aan- 
vankelijk een gunstig resultaat opleverde. 
Aan het rapport van den Heer N.-R. zij het volgende ontleend: 
De Johannesbroodboom is eene peuldragende plant, 15-—25 voet 
hoog, met weinig takken en een donker, altijd groen gebladerte, 
dat een koele schaduw geeft. De bloemen, die soms eenslachtig 
zijn, staan in kleine roode trossen. De peulen bevatten vele zaden 
benevens eene suiker- en zetmeelhoudende stof. Zij vormen een 
uitstekend paardenvoerder en schijnen ook door menschen, vooral 
kinderen, wel gegeten te worden. Om deze reden beveelt de Heer 
N-R. de overbrenging van den boom naar de Kaap-Kolonie, 
waar het grootste beletsel tegen reizen gebrek aan paardenvoe- 
der is, ten zeerste aan. De boom, die op zeer vele plaatsen aan 
de Middellansche zee, waar niets anders wil groeien, welig tiert 
zou zeker in vele streken van de Kaap Kolonie zijn over te brengen. 
Wat prijs en gemakkelijkheid van vervoer betreft, stelt N.-R, het 
Johannesbrood boven haver. 
Op eene vraag om advies, door de Italian Alpine Club gericht 
tot signor SAVAsTANO, hoogleeraar aan de landbouwschool te Portici, 
betreffende de herwouding van de Appenijnen, gaf deze als zijne 
meening te kennen, dat beplanting met den Johannesbroodboom 
’t meest aanbevelenswaardig zou zijn, omdat aldus bij het voordeel 
van herwouding en invloed op den regenval nog dat gevoegd zou 
worden van een kostbaar gewas, op eene plaats waar te voren niets 
had gestaan, dat eenige marktwaarde vertegenwoordigde. Nadat 
hij over deze zaak schreef heeft de cultuur zich steeds meer uitgebreid. 
De boom is afkomstig uit de kustlanden van de Middellandsche 
zee, waar hij op groote schaal wordt gekweekt. 
In ’t bijzonder wordt de cultuur aanbevolen voor heete en droge 
streken. 
In zijn rapport zet de Heer N-R. uiteen op welke wijze de over- 
brenging van den boom naar verwijderde streken en de verdere 
cultuur daar zou moeten plaats hebben. 
Vooreerst zouden zaden moeten worden uitgezonden om die te 
planten. De daaruit voortkomende planten dragen niet noe- 
menswaardig vruchten vóór ze geënt zijn. De sterkste planten 
kunnen reeds in haar derde jaar geënt worden, maar ‘tenten is 
nutteloos voordat de plant sterk en flink opgegroeid is, dat is eerst 
wanneer ze vijf, soms zelfs zeven jaar oud is. 
