fen 
is voldoende de peul in twee of drie stukken te breken en te vermen- 
gen met zemelen. 
Wellicht is de cultuur in sommige hooge, droge streken hier te 
lande aanbevelenswaardig. C. 
(Bull. of Misc. Inform. Kew. No. 140, 1898). 
EEN EIWITSPLITSEND ENZIJM IN CHAMPIGNONS. 
Door een reeks van onderzoekingen van Bourquerer is het bekend 
dat champignons verschillende oplosbare fermenten bevatten, die op 
koolhydraten en glucosiden werken. Tot nu toe was echter de 
aanwezigheid van eiwitsplitsende daarin niet aangetoond. Kort 
geleden is het denzelfden onderzoeker, in gemeenschap met Húarssey; 
gelukt te bewijzen, dat het sap van zeer vele champignons — verkre- 
gen door ze met zand fijn te wrijven en met chloroform houdend 
wateruit te trekken — het vermogen bezit caseïne, dat zich in oplos- 
sing bevindt, te splitsen. r. 
(Compt. rend. 127. p. 666.) 
HET BRAZILIAANSCHE ROOKINGSPROCES VAN 
PARA-CAOUTCHOUC. 
Aan een rapport van den Britschen Consul te Para is het vol- 
gende ontleend. 
Het melksap van Hevea brasiliensis kan op verschillende wijzen 
gecoaguleerd worden, zooals door toevoeging van aluin, keukenzout 
of verschillende andere zouten, door het 24 uur aan de lucht te 
laten staan of door kunstmatige verdamping. Om echter een product 
te verkrijgen, dat de consistentie en veerkracht heeft, in Para-caout- 
choue zoo zeer gezocht, moet men zorgen dat er zoo weinig mogelijk 
water in de massa blijft. 
Als het melksap gecoaguleerd is door het eenvoudig te laten staan, 
blijft er een aanzienlijke hoeveelheid water in de caoutchoue, die 
daardoor week en niet-veerkrachtig wordt terwijl zij spoedig bederft. 
Ze wordt dan met „scraps”’ en „débris” als „sernamby” geklassificeerd 
en behaalt slechts een lagen prijs. Bij gebruik van aluin is het 
resultaat beter. In de provincie Matto Grasso wordt het melksap 
