— 519 — 
40 eM. gegoten en daarop de aanhooging weder toe gemaakt. Na 
deze infectie was het weder ’s ochtends meestal zonnig, maar in 
den namiddag regenachtig, met soms zware buien. 
Na verloop van ruim veertien dagen waren er van de rij met 
12 planten, welke op boven beschreven wijze behandeld waren, 
8 planten welke in hun topbladen duidelijk de kenteekenen van 
mozaïek-ziekte vertoonden. Bij de planten welke op de contrôle- 
rij stonden was er geen enkele ziek geworden. 
In ontwikkeling of hoogtegroei was er geen verschil te consta- 
teeren tusschen de zieke en de gezonde planten. Toen de planten 
werden geïnfecteerd waren zij reeds ongeveer twee voet hoog. Bleek 
het bij de vorige proef, dat van een zieke plant de infectie zich niet 
door het wortelstelsel op den bodem kan voortplanten, hier, waar 
de bodem zelf werd geïnfecteerd en waar vooral door den regen den 
grond voortdurend vochtig werd gehouden, bleek dat de infectie zich 
toch òf niet, òf uiterst langzaam door den bodem verspreidt. De 
grond was vóór het planten goed omgewerkt, bruin achtig en van zan- 
dige consistentie, alle factoren voor een eventueele verspreiding dus 
vrij gunstig, toch bleven alle planten op slechts 2 voet afstand gezond. 
Proef 5. Voor deze proef werden 13 planten uitgezocht welke 
in den vollen grond stonden, op een onderlingen afstand van 2 voet 
in drie rijen van elkander verwijderd 3 voet. Op een afstand van 
3 voet stonden 7 contrôle-planten. De planten waren goed gezond 
en frisch en hadden een hoogte van 2 voet bereikt toen de aan- 
hoogingen werden opengemaakt waarbij werd zorg gedragen de 
wortels zoo weinig mogelijk te beschadigen. Nadat de aarde der 
aanhooging was weggenomen, werden in de nabijheid der stammen 
dezer planten fijn gesneden wortels en het ondergedeelte van de 
stammen gestrooid, die afkomstig waren van mozaïek-zieke planten. 
Na deze behandeling werd hierover weder de aarde der aanhoogingen 
gebracht; dit geschiedde ’s ochtends vroeg, over dag was het verder 
droog, maar ’s avonds viel er regen. 
Veertien dagen later waren er reeds zes planten welke duidelijk 
de kenteekenen van mozaïek-ziekte vertoonden, van de overige 
planten waren er vier die slijmziek waren geworden, het blad hing 
reeds slap en de stengels waren hol. Bij deze slijmzieke planten 
was niet duidelijk te zien of zij mozaïek-ziek waren, daar het ge- 
heele blad een vale tint had gekregen. Het vermoeden ligt voor 
de hand, dat de wortels dezer planten beschadigd waren bij het 
