140 Jungermannia. 
&, conferta, ramis sterilibus molliusculis ramo fertili saepe longioribus. 
Viridis aut rufa. 
N. ab E. l.c.  Exsiccat. Hampe Hepat. n. 38. Hüben et 
Genth. Hepat. Germ. YV. n. 95 et 96.  Moug. et. Nestl. 
Stirp. erypt. Vog.- Rhen. n. 337. (cum A *) 
a*, macrantha, 
Jungermannia cylindrica Wallr.Comp. Fl.Germ. YlI. p.65. n.136. 
a **, micrantha, |.N. ab E. l. c. 
Jungermannia connivens JMart. Fl. cr. Erl. p. 171. t. 5. f. 44. 
x ***. floribus masculis in ramis sterilibus crassioribus, foliis inflatis 
ad $ bifidis laciniis obtusiusculis valde incurvis, quandoque et 
accedente lacinia tertia minori dorsalique. NN. ab E. l. c. 
Hook. Brit. Jungerm. Suppl. t. 4. 
& (9, ramis sterilibus rigidis arcuatis apice attenuatis, quandoque glo- 
biferis adscendentibusque. ON. ab E. l. c. 
&'y, ericetorum, ramis sterilibus brevibus depressis aut erectiusculis 
rigidulis. — Parva, rufescens aut fusca. 
N. ab E. l. c. II. p. 255. 
Jungermannia reclusa 7'ayl. Annals and magazine of natur. 
hist. Aug. 1843. p. 88. .Botanische Zeitung Y. 40. p. 694. 
Jungermannia acutüifolia Zeyher. Herb. 
Jungermannia excisa a JMoug. et Nestl. St. cr. Vog.- Rhen. 
VI. n. 530. (spec. super.) 
«3, suberscapa, perianthio propter ramos brevissimos caulemque ab- 
ruptum subsessili. 
N. ab E. l. c. (excl. syn. J. cylindricae Wallr. ) 
B, concinna, ramis sterilibus brevibus rigidis flexuoso - adscendentibus 
arhizis caulem florentem subaequantibus obtusis. — Parva, rigidula, 
purpurea, rufa aut ferruginea; alpicola. —N. ab E. l. c. 
B, fastigiata, pulvinatim crescens, adscendens, apice fastigiatim 
ramosa, ramis teretiusculis sursum crassioribus, fructifero lon- 
giusculo amphigasuriato! ON. ab E. [. c. 
BY, exilis, gracillima. .N. ab E. l. c. 
y, protracta, caule elongato laxius folioso rigidulo, foliis mollibus, ramis 
breviusculis adscendenübus densifoliis, foliis imbricatis. — Rufescens. 
N. ab JE. L.e. 
8, Brauniana, caule ramisque conformibus fasciculatim elongatis den- 
sifoliis, foliis valde adscendentibus imbricatis laciniis longissime 
attenuatis, perianthiis circa basin trunci primarii collectis. 
N. ab E. i. ce. Herb. Montagn. n. 128. 
Habitat in planitiebus et montanis Europae; in terra nuda, ad 
viarum parietes, arborum truncos, in muscis putridis, saxis, tum et 
in paludosis et ericetis arenosis Germaniae, Sueciae, Groenlandiae 
(Vahl) Angliae, Galliae, Helvetiae, Italiae. In Insula Java (Blume) 
atque in Promontor. Bonae Spei(Ecklon) inventa; e Tanger Salzmann 
in Hb. Hp. et G. 
