342 Lejeunia. 
basi tereti. ad apicem dorso bicristato - carinato margine. carinisque duabus 
ventralibus latis compressis serrato - dentato. 
Lejeunia denticulata Hampe Herb. ex parte. 
Habitat in Surinam (inter muscos Weigeltianos Hb. Hp.). 
Proxima Lej. crenatae (cuius exempla non suppetunt) nisi eadem. 
73. Lejeunia Haddiana Ldbg. 
L. caule repente ramoso, foliis laxe imbricatis semiovatis acuminatis 
aculisve flaccidis subinflexis margine subrepandis integerrimis basi sinuato- 
complicatis lobulo inflato transeunte, | amphigastriis | distantibus minutis 
patentibus rotundo - ovatis bifidis laciniis obtusiusculis, fructu in. ramorum 
basi sessili, foliis involucralibus. conformibus , perianthio obovato elongato 
superne breviter pentagono, apice rotundato minute denticulato. 
Habitat in Brasilia, unde retulit Raddi et sub nomine J. serpyl- 
lifoliae var. ad cl. Hookerum misit, a quo communicata adest in Hb. 
L. et Lg. In Hb. N. ab E. asservatur s. n. J. serpyllifolioides Raddi, 
cuius speciei descriptio vero et icon (Mem. di Modena XIX. p. 40 
n. 43. et Suppl. p. 3. Tab. 2. f. 6.) minime conveniunt. 
A L. denticulata et affinibus differt foliis integerrimis acuminatis 
undulatis, amphigastriis minutis laciniis obtusis perianthio elongato 
ad apicem pentagono obsolete denticulato. 
74. ALejeunia lumbricoides N. ab E. 
L. caule prostrato, foliis semiverticalibus dense imbricatis cauli circum- 
volutis orbiculatis obtusis integerrimis basi sinu excisis complicatisque, lobulo 
parvo truncato introrsum. rotundato, amphigastriis paulo minoribus sub- 
contiguis cordato-ovatis ad medium usque bifidis dentibus obtusiusculis sinu 
angusto, fructu in ramulis lateralibus seriatim dispositis, perianthio sessili, 
in superiore parte tetragono, angulis crenulatis, ventre bicarinato , dorso 
concaviusculo angulis lateralibus adscendentibus. Gottsche Icon. Lejeun. YV.9. 
Jungermannia lumbricoides N. ab E. Enwm. pl. crypt. Javae. 
JFasc. I. p. 40. n. 52. 
Habitat in terra inter muscos Javae, rara (Blume in Hb. N.). 
Proxime accedit ad Omphalanthum debilem habitu, sed perianthii 
forma Jonge distat et locum sibi vindicat in hac sectione, licet a 
reliquis eiusdem speciebus omni habitu satis differat. 
Flaccida est et Omphalantho filiformi maximo cuidam similis, 
colore sordide fuscescente. RRamuli brevissimi, dissiti, subpinnatim 
positi. Amphigastria foliis paulo minora, ad medium usque bifida. 
75. LLejeunia Cinchonae N. ab E. 
L. caule arcte repente, sparsim ramoso, foliis oblique ovatis acutis vel 
subcuspidatis integerrimis subverticaliter patentibus decurvis, subtus ad basin 
cucullato-complicatis plica inflata subovata, amphigastriis distantibus parvis 
subrotundis retusis lobis obtusatis, fructu in ramulo terminali, involucri 
foliis amphigastrioque reliquis maioribus, perianthio parvo turbinato inferne 
brevi circa 0s ( acute- ) quinquangulo, ciliato-eristato. Gottsche Ic. Lej. YV .92. 
