Lejeunia. 395 
-adsunt) in apice foliorum ut digitos manus prominentes, — Simillimum 
statum invenio in foliis LLejeuniae catenulatae, ubi folia eroso - den- 
ticulata (an semper?) dicuntur. Quid sibi vult hic status mirabilis ; 
potestue comparari cum cellulis illis, quae reperiuntur in Kaduía com- 
planata ? 
Mirum etiam videtur, quod amphigastrium involucrale semper 
adsit, reliqua tamen desiderentur. Invenio in quoque internodio 
torulum (ut ita dicam) radiculis compositum, neque vero amphiga- 
strium videre possum. — Foliorum lobulus saepius unidentatus. Illud 
Stylo exserto** Montagnei tantum in iunioribus vel modo incipientibus 
perianthiis conspicitur, in adultis stylus semper, ut in aliis Lejeuniis, 
inclusus. — Perianthium iunius lubentius quinquangulare describerem ; 
adultum, quod depinxi, costas binas ventrales, unde pentagonum fit, : 
quasi confusas in unicam carinam obtusam monstrabat. 
$. 8. Ceratanthae. Calyx apice plus minus cornutus. 
Ceratanthacearum familia forma perianthii insignis facile et colore 
fuscescente et habitu foliorum apice plerumque dentatorum, et lobulis 
magnis reniformibus crebro in ea occurrentibus cognoscitur, vel si 
stirpes steriles inveneris. Textura foliorum diaphana et eleganter reticu- 
lata. Forma perianthii communis est quadricornis, i. e. perianthium a 
ventre est bicarinatum; carina summa in calcaria repanda producta ; 
anguli laterales eodem modo producuntur in calcaria, unde, si perianthium 
habes iuvenile, magisve etiam adultum, habebis 4 cornua ex uno 
puncto exeuntia, videlicet ex apice sive mucrone perianthii. — Carina 
dorsalis igitur nulla invenitur. Interdum autem cornua lateralia sive 
anguli laterales paulo adscendunt, ita ut facies dorsalis perianthii con- 
cava fiat; tunc videbis intermediam partem inter angulos laterales leniter 
convexam et cum huius partis summus finis apice perianthii coronetur, 
quintum cornu accedere videtur. Verumtamen cum haec res non nisi 
fortuito efficiatur, etiam in eadem planta perianthia invenies alia 
quadri-, alia quinquecornia, v. c. in Lej. ceratantha M. et N. 
Plantae huius sectionis inter se maxime congruae difficillime sunt 
dignoscendae et forsan varietates dignitate speciei ornatae coniunctim 
cum aliis certisque speciebus hic proponuntur. 
a. Genuinae. Amphigastriis subrotundis bifidis, foliorum lobulis 
nonnullis maximis cucullatis. 
210. Lejeunia Coarina Gottsche. 
L. caule repente vage ramoso irregulariterve pinnato, ramis incurvis, 
foliis subimbricatis semiovato - oblongis flaccidis subundulatis apice inflexis 
obtusis acutisve integerrimis et. subdenticulatis basi complicatis, lobulo parvo 
truncato subinflato, amphigastriis vemotiusculis ovatis ad dimidium bifidis 
laciniis acutis , fructu laterali sessili, foliis involucralibus subdenticulatis, 
perianthio obovato apice tetragono in quatuor lacinias fisso inaequales. sub- 
inflexvas. | Gottsche Icon. Lejeun. IV. 10. 
