408 Lejeunia. Frullania. 
Jungermannia Rothii Schwaegr. Prodr. p. 37. Web. Prodr. p.193. n. 15. 
Habitat in Africa . . . . (Roth). 
ILejeunia fusca Lehm. 
L. caule procumbente subramoso , foliis adproximatis horizontalibus 
decurrentibus oblongis obtusis, amphigastriis cordatis subintegerrimis. 
Jungermannia fusca Lehm. in Linnaea YV. (1829) p. 360. Lehm. 
nov. et minus cogn. stirp. Pug. Il. (1831.) p. 45. 
Crescit in latere orientali montis Tafelberg, Promontorii Bonae 
Spei (Hb. L. ex Hb. Ecklon); (Hb. Hartm.). 
Incertae est sedis. Folia sunt plana, longe decurrentia, non 
complicata. Amphigastria cordata, integra emarginatave, rarius bre- 
viter bifida. "Textura laxa; maculae retis longae, crassae (Ldbg.). 
XXXVII. Frullania Raddi. 
Frullania N. ab E. Hep. Europ. YII. p. 209; IV. p. LIX. |. Raddi 
Jungermanniogr. Etrusca in Mem. delle Soc. Ital. di Mod. XVIII. 1820. 
p. 20. t. 2. — Jubula Dumort. Comment. bot. p. 112. — Syll. Jungerm. 
1822. p. 36. n. V. t. 1. f. 9. — Lejeuniae specc. Spr. — Junger- 
manniae specc. Awctt. 
Perianthium in ramulo proprio terminale, porrectum, teres vel 
plerumque tri- vel tetragonum, dorso convexiusculo saepe uni-(vel 
rarius pluri-) sulcato, ventre unicarinato, carina uni- vel plerumque 
bi - (rarius pluri -) costata, apice mucronulo tubuloso subrecurvo clau- 
sum, laeve vel rarius tuberculis et laciniis obsitum. Calyptra pyriformis, 
libera, tenuis, persistens, infra verticem rumpens, basi pistillo abortivo 
stipata. Capsula subglobosa, tenuis, semiquadrifida, post dehiscentiam 
campanulata valvulis patulo - erectis. Fibrae spirales, ut dicunt, in 
capsulae interiore pariete non videntur. Elateres monospiri, magni, 
utroque fine truncati, persistentes, valvularum apicibus a medio usque 
altero fine connati, recti, valvularum apices penicillatim ornantes. 
Semina magna, subpolyedra, verruculis conspersa. Pistilla in flore 
inveniuntur semper bina vel quaterna *). 
*) Postquam omnes Frullaniarum species scrupulosa atque iterata 
dissectione examinavimus, numerum pisullorum inter duo vel quatuor 
variare comperimus, ita ut totum genus Frullaniarum sit digynum 
vel tetragynum, 1n plerisque adsunt bina pistilla, et in nonnullis, 
ubi casu rarissimo tria invenimus pistilla, aeque ac in speciebus, ubi 
unum tantum pistillum adfuit (quod saepius occurrit in. Frullania 
dilatata), iteratis sectionibus bina pistilla tanquam. numerum nor- 
malem observavimus. Quas exteriore forma congeneres cognovimus, 
