Frullania. 409 
Involucri folia duo vel quatuor, interdum in tertium par com- 
mutata, subdifformia, lobulata nec auriculata, saepe parte ventrali 
cum amphigastrio involucrali altero latere vel utroque connata, 
Inflorescentia masculina in distincto individuo vel rarius in eadem 
cum femina stirpe. Ramuli masculi spiciformes vel breves in glo- 
bulum conferti (e. g. Fr. brunnea), vel julacei, arcte imbricati. Folia 
perigonialia ventricosa, biloba, lobis subaequalibus maiusculis. Am- 
phigastria perigonialia exigua aut nulla. Stamina intra basin inflatam 
foliorum perigonialium singula binave. Anthera globosa: filamentum 
gracile longitudine fere diametri antherae, septatum.  Innovationes 
e ramulo fructifero sub foliorum pari tertio exsurgunt, vel rarius sub 
ipso involucro, ut e. g. in Frullania Hutchinsiae. 
Folia incuba, ovali -rotunda vel ovali -acuminata, subtus in lobu- 
lum inflatum (auriculam) galeiformem vel saccato-claviformem, rarius 
in laminam ovato-lanceolatam canaliculatam. abeuntia *). 
Amphigastria ovata, rarius integra. 
Plantae corticolae aut saxicolae, ex amphigastriorum gibbositate 
radicantes (caule ipso radicularum experte), arcte repentes, eleganter 
pinnatae vel vario modo plumuloso - ramosae, caule tenui rigidulo. 
Maior pars specierum, quarum 123 cognovimus, terris calidio- 
ribus adscripta est; inter has duae sunt incertae sedis probabiliter 
autem Americae meridionali indigenae. Reliquae sequente ratione 
sunt distributae; 
Europaeae sunt 5, quarum una ( Frullania Tamarisci) per orbem 
terrarum divulgata, 1 per omnem Europam et per Insulam Tene- 
riffam dispersa, reliquae partim Hiberniae, aut saltem Britanniae 
adscriptae, .illaraumque una ( Frullania Hutchinsiae) etiam  Javam 
incolit, una et in Suecia atque in Silesia inventa est; harum 
autem una etiam in Insula Madeira crescit. Insulis Canariis 2 
sunt species propriae et tres praeter eas Europae communes. 
Americae septentrionali 7 species sunt, eaeque pleraeque provinciis 
 meridionalibus adscriptae; accedit una ex Europaeis, una autem et 
mira naturae consensione etiain aeqnum pistillorum numerum nobis 
monstrabant. Sententia nostra, Frullaniae genus solum esse digy- 
num, quam in Commentario de Haplomitrio (Nov. Act. Acad. Nat. 
Cur. Vol. XX. P. I. p. 314) divulgavimus, ex his modificanda. 
*) Inter banc auriculam et caulem in plerisque Frullaniis aut stylus, 
singula cellularum serie exstructus, aut plica triangularis invenitur. 
Styli exemplum habemus egregium in Frullania nigricauli, Ham- 
peana; interdum obsoletior fit, imo, ut visum effugiat; tamen in 
summo caulis turione, ut mos videtur, exempli gratia in Frullania 
dilatata, adest. In involucri folio, quod folium caulinum magis 
elaboratum sistit, haec pars tamquam lacinia intima lobuli ventralis 
ubique adest, imo ubi in foliis caulinis obsoletissima vel nulla est. 
