512 Plagiochasma. 
solitarii, vel in media fronde aut seriati aut solitarii. Pedunculi in 
fronde dorsales, e singulis foveolis excorticatis marginatisque emer- 
gentes, involucrati. Involucra propria lobos receptaculi maximam 
partem efficientia, apicibus supra verticem receptaculi adscendentibus, 
bivalvia, verticaliter vel rarius in receptaculis monocarpis horizonta- 
liter dehiscentia, submembranacea, monocarpa. Perianthium nullum. 
Calyptra ad basin fructus lacero-persistens. Capsula brevipedicellata, 
involucro proprio tecta, subhorizontalis, vertice irregulariter rumpens. 
Elateres cito soluti, bi - quadrispiri. Semina polyédra, laeviuscula. 
Pistilla sub anthesi in disco receptaculari sessili paleisque involucra- 
libus tecto erecta, stylo clongato.  Receptacula masculina in sinu 
apicis vel in media fronde, immersa, muricato-papillata. 
Frons sicciuscula, laevis, depressa aut profunde obtuseque 
canaliculata, nunc ex apice innovans, nunc continua et e costae 
ventre prolifera; superficie ad speciem  exareolata «et  eporosa, 
poris scil. exiguis intercellularibus, subtus squamigera et colorata; 
strato hypoporo cavernoso dissepimentis crassis extrinsecus areolas 
non describentibus. 
Plantae terrestres et rupincolae, coelo calidiori adscriptae. 
Species cognovimus 13. Habet Europa (Corcyra insula) et Africa 
(Insulae Canariae, Insula Ascensionis et Abyssinia) 3; Mexico 3; 
Nepalia et India orientalis 3; Peruvia et Chili 3; Nova Zeelandia 1. 
& 1]. Frons ex apice cordato articulatim. innovans. 
1l. Plagiochasma cordatum L. et Ldbg. 
Pl. fronde ex apice innovante obcordata subtus purpurascente rugulosa, 
squamis ventralibus ovatis, fructu subapicali 4n quovis frondis articulo 
singulo, pedunculo basi subnudo, receptaculo femineo 1 -4 -carpo subtus 
brevius parciusque barbato. i 
Plagiochasma cordatum AL. et Lg. in Lehm. Pug. pl. IV. (1832.) 
p. 18. n. 1. N. ab E. Hep. Eur. IV. p. LXIII. et 40. 
n. l. Gottsche Icon. Hep. inedit. 
Crescit in Nepalia (Wallich in Hb. Hk. n. 17. 19. 32 et L.). 
rondes caespitosae, subtus radicularum longarum denso villo 
terrae vel muscis adfixae, cum innovationibus unciam vel sesqui- 
pollicem longae, simplices quidem, sed ob innovationes ex apicis sinu 
prodeuntes duplicatae et triplicatae, cordatae, e basi angustiore sci— 
licet subito dilatatae, rotundatae, emarginatae, margine subadscen- 
dentes undulato- crispae nonnunquam sed rarius basi incisae, mem- 
branaceae, medio incrassatae. Epidermis viridis, glabra, ex areolis 
densis rotundis conflata; pagina inferior membrana tecta purpura- 
scente rugulosa ex areolis maioribus conflata et ad costam: utrinque 
squamulis vel paleis sanguineis interdum bifidis instructa. Frondes 
primariae, aeque ac innovationes, ante apicis sinum intumescunt et 
pedunculum emittunt basi nudum, vel rarius palea una alterave 
