592 Marchantia. 
in Nova Hollandia et Nova Zeelandia crescit. — Reliquae species 
omnes arctioribus finibus continentur, pleraeque autem earum sub 
coelo calidiore crescunt. In universum cognitae sunt species 24 — 25 
scil. Stellatarum 8, Chlamidiorum V7. lHlarum 2, harum 1, et haec qui- 
dem in australioribus Europae partibus crescunt,  Crescunt, autem 
ex utraque sectione in Europa 3, in Africa australi 3 (scil. una in 
Promontorio Bonae Spei, 2 in Insula Bourbon), in Asia calidiore 
7 - 8, (scil. in Japonia 1, in Nepalia 3, in Java insula 3, in 
Insula Amboina 1), in America septentrionali 1, quae etiam in Europa 
aliisque in terris provenit, in America calidiore, maximeque in In- 
sulis Indiae occidentalis 11, .in Nova Hollandia, in Archipelago 
insularum Campbelli, in Insulis Falkland, in Insula Kerguelen et in 
Promontorio Horn 1, scil. Marchantia polymorpha, reliquo orbi terrarum 
communis. 
$. Il. Stellatae. Pedunculo femineo centrali. Receptaculo in 
plerisque radiato (masculo peltato). 
l. Marchantia polymnorpha Linn. 
M. receptaculis femineis stellatis radiis teretibus, involucris contiguis 
pleiocarpis margine. laciniis ciliato - dentatis fimbriatis, fronde dichotomo- 
lobata. canaliculata subtus plicato - venulosa. squamulosaque. 
Marchantia polymorphba .N. ab E. Hep. Ewr. Y1V. p. 61— 97. 
n. l. p. 60. n. 1. p. LXIV. ». l. Anhang zu Mirbels 
Untersuch. etc. p. 447 — 494. Lin. Sp. pl. II. p. 1603. 
n.l. var. € (9 maior), Q. (A y domestica), y (cf). Spreng. 
Veg. p. 804. n. 1.  Mirbel Recherches anatom. et physiolog. 
sur le Marchantia polymorpha ete. in. Mem. de l Acad. Roy. 
de Paris. 1831, 1832 et 1833. (. 1 — 8.. f. 1 — 76. 
Complément etc. in. Arch. de Bot. 1. p. 97. Taylor in Linn. 
Trans. XVII. 3. p. 376. n. Y. Bischoff in. Act. Ac. Nat. 
Cur. XVIII. p. I. p. 981. t. 68. f. V. Lindenb. Hep. Eur. 
p. 100. n. 1. Sturm Fl. Germ. M. t. 1. Engl. Bot. t. 110. 
Hook. Brit. Fl. V. 1. p. 102. n. 4. De Notaris Prim. Hep. 
ital. p. 50. n. 63. — Hook. jr. crypt. bot. of the antarct. voy. 
p. 96. n. l. Taylor Hep. antarct. in. Lond. Journ. of bot. 
1844. p. 400. n. 72, p. 481. n. 65, p. 677. n. 63 et p. 682. 
n. 9. Montagne in d'Urville voyage au Póle Sud. Y. p. 212. 
A, communis, tenuior, laciniis planiusculis, marginibus haud adscendentibus 
minus lobulatis undulatisve, costa media saepe colorata, pedunculis 
gracilioribus, receptaculi feminei radiis saepe longioribus. — Modus 
crescendi laxior, quandoque adscendens aut suberecta. Vita aut in 
aquis locisque paludosis profundioribus, aut in nuda terra locis uim- 
brosis et ad parietes, 
NN. ab E, (^e. EV-p. 65. 
