Grimaldia. 551 
N. ab E. l. c. 
Sindonisce fragrans Corda in Opitz. Beitr. Y. p. 618. 
Grimaldia fragrans Corda in sched. et. Ic. ined. (teste specim. ) 
Habitat locis subhumidis Germaniae v. c. prope Heidelbergam, 
prope Rubeland in sylva Hercynica (Hampe), prope Styriam (Sauter), 
prope Basileam Helvetiae et W eissenbergam Lusatiae superioris ( Breutel), 
Italiae: in moeniis Mediolani urbis vulgatissima , (Balsamo, Cesati), 
circa Taurinum (Lisa, de Notaris), in montosis Lucaniae prope Castel- 
grande (Gasparini in Hb. M.et N. n. 390 var. 8), Galliae, Dahuriae 
(Fischer), Americae septentrionalis (Schweinitz, Michaux); sed ubi- 
que rara. 
t2. Grimaldia inodore Wiallr. 
» Gr. fronde laete viridi carnosa carinata veluti triquetra, sterili sub- 
dichotoma. oblongo - lanceolata. disco canaliculata papulosa e basi in apicem 
compaginatum fimbriis inflexis ovato-oblongis acuminatis hyalinis succinctum 
aequaliter abeunte, fructifera. obovata. deplanata apice inaequali laminamque 
inferiorem fünbriis occultatam cum stipite striato piloso ab hiatu superioris 
volvato cordato longius producente, capitulo intus longe barbato , primum 
hemisphaerico wmbonato viridi integro, dein obsolete lobato s. in lobos tc- 
nuatos crenulatos pallidos sporangiis illis. brevioribus. calyptramque  dimi- 
diatam. excedentibus distentos. ampliato verticeque convexo elevato pileiformi 
dein mediotenus constricto turbinato abrupte coronato.** 
Wallr. in. Linn. XVI. b. p. 686. ». 350. 
In declivibus collis gypsacei Hercyniae meridionalis sparsim 
frequens, cum Züixbriaria wmbonata , | Carice humili, Viola arenaria, 
Veronica praecoce et Saxifraga tridactylite, Maio et Junio (Wallroth). 
Adnot. Speciminibus a cl. auctore mecum benevole communi- 
catis cum aliis Grémaldiae barbifrondis collatis discrimen vix adesse 
mihi persuasum est, nisi ad odorem respicias, qui deesse omnino vide- 
batur Grimaldiae isti hercynicae, forsan loci natalis (gypsi) influxu 
contrario. Specimina Gr. barbifrondis, a cl.Hampe communicata, quae 
haud procul a spelunca Baumanniana lecta sunt, odore gaudent 
solito. — Specimen Grimaldiae barbifrondis, a cl. Gasparini in montosis 
Lucaniae lectum idemque vix nisi magnitudine paulo excedente a 
reliquis (var. 8) diversum, etiam odore carere videtur. (N. ab E.) 
3. Grimaldia dichotoma KRaddi. 
Gr. dichotoma | innovationibusque terminalibus | sucerescens — lineavis 
depresso - canaliculata, laciniis. apice  subdilatato - emarginatis sanguinco- 
subbarbatis imberbibusve, receptaculi feminei barba obsoleta latente nullave. 
Grimaldia dichotoma Ztaddi ix Opusc. scientif. di Bol IL. p. 356. 
De Notaris Prim. Hep. ital. p. 52. n. 74. N. ab E. Hep. 
Eur. lV. p. LXVI. et 240. n. 2. Lindenb. in. Diar. bot. 
Ratisb. 1833. I. p. 175. n. 1. Mont. in. Webb et Berthelot 
Hist. ins. Can. Dot. p. 60. 
Marchautia triandra. Scop. Fl. Carn. ed. 1. p. 319. n. 8. cd. 2. 
II. p. 354. n. 1356. t. €3. (sub n. 1350 ) 
