554 Duvalia. 
(Braun); circa Salisburgum in muris (Funck); in alpe Gemmi Hel- 
vetiae, versus Kandersteg (Mühlenbeck in Hb. N.); iu Italia ad 
rupem prope Taurinum legit Balbis (de Notaris). 
2. Buvalia tenera Gottsche. 
D. receptaculo femineo magno plano - convexo. margine membranaceo- 
crendto subtus mudo, fronde membranacea obcordata | crenulata. venuloso- 
lacunosa. 
Duvalia tenera Gottsche Icon. Hepat. inedit. 
Marchantia tenera Hooker. Kunth. Synops. plant. Y. p. 45. L.et 
Lg. in Lehm. Pug. pl. YV. (1832.) p. 30. 
Crescit prope Ario Mexicanorum (A.deHumboldt, Hb. L. et Lg.). 
rondes caespitosae, tri-sexlineares, obcordatae, membranaceae, 
tenerae, subtus medio paullulum incrassatae et radiculis instructae, 
esquamosae, virides, striatae vel venulosae lacunosaeque (quales in 
Duvalia rupestri), margine crenulatae. — Heceptaculum femineum pro 
planta magnum, subcirculare, medio convexum, rugulosum et tuber- 
culosum (mammillis aqua non resurgentibus), margine fructus longe 
excedente planum, laeve, irregulariter lobato- crenatum, eiusdem ac 
frons coloris et texturae. Sub receptaculo medio fructus adsunt 3- 5 
in vario maturitatis grada.  Znvolucrum (vel loculus, qui receptaculi 
substantia formari videtur), irregulariter a centro ad peripheriam dis- 
rumpens, uniflorum. — Calyptra magna, capsulae et involucri parieti 
arcte adhaerens, tenerrima; capsula magna, loculum antea omnino 
clausum disrumpens, in involucro semper latens, colore luteo autem 
(sporis elateribusque aqua elufis) facile cognoscenda. Capsula 
cellulis cubicis et hexagonis componitur flavo-fuscis, nullis fibris 
circularibus vel semicircularibus depictis. —Pedunculus capsulae mi- 
nimus, tenaciter loculi angulo interno adfixus.  Sporae magnae, 
sphaerico - tetraédrae, reticulatae, brunneae, margine hyalino circum- 
datae. Elateres longi, tenuissimi, bispiri, serpentini, fusci. Pedunculus 
receptaculi inter fructus loculos sub receptaculo nudus, superne flave- 
scens, basi fusco - ruber, brevis, angulatus, sinu frondis insidens, sed 
inter utramque superficiem emergens ut inferne fronde quasi tegatur, 
superne autem frondis superficie quasi circa eum abscissa circum- 
valletur. 
Obs. Cum certa sedes huic plantae nondum adscripta esset, 
fusius fructificationem, omnino Duwvaliae rupestri congruam, hoc loco 
attuli, unde, si frondis characterem simul animo perpenderis, JMar- 
chantiam teneram Auctorum ad Duvaliae genus esse referendam colliges. 
Differt a Duvalia rupestri, quoad fructificationis processum nondum 
rite cognita, receptaculo maiori plano - convexo, a Duvalia brevipedun- 
culata, cuius receptaculum femininum (nostrae omnino congruum) 
amicissimi Montagnei benevolentia vidi, squamis costalibus (an sem- 
per?) deficientibus. (Gottsche.) 
