370 Fimbriaria. 
Frondes in caespites consociatae, 23 lin. longae, 1j lin. latae, e 
basi angusta lineari apicem versus magis expansae bilobae aut bifidae, 
ex apice saepe innovantes, marginibus nonnihil adscendentibus sub- 
uudulatis repandis et crenulatis, tenues, costa media incrassata pur- 
purea percursae; adultiores in ventre purpureo- squamosae, squamis 
semilunaribus; iuveniles subtus squamis laceris hyalinis minoribus 
praeditae, omnes limbo venis divergentibus vix perspicuis picto nota- 
biles. Color frondis glaucescens. Superficies poroso-tuberculata, sed 
pori plerique globulo viridi clausi. Cellulae epidermidis magis altae 
quam latae, contiguae, dodecaedrae; sectio transversalis epidermidis 
in poros sinuatim adscendens descendensque. Strati cavernosi cavi- 
tates trapezoideae, speciosae, in una serie positae; cellulae, mediae 
frondi subiectae, angustae sunt et elongatae, laterum crassiores am- 
pliores dodecaédrae. Receptaculum femineum usque ad medium fere 
3-raro 4-lobum, vertice prominente grosse tuberculato. — Pedunculi 
2 -3 lin. longi, basi purpurei nudiusculi superne virides glabri striati 
subtortiles, in apice frondis subgemini, scilicet in singulo lobo singulus 
ad ortum suum saepe a parte postica epidermide hoc loco desinente et 
adscendente suffultus. eceptaculum $ - 1 lin. latum, viride; lobi truncati 
venosi, subtus paleis involucralibus perianthiorum longitudine brevi- 
barbatum. — Perianthia involucris propriis vix duplo longiora, conica, 
alba, apice tetragona, primitus in lacinias quaternas triangulares apice 
cobaerentes partita, his autem iterum in medio divisis apiceque libe- 
ris, 6-8- partita. Areolae retis perianthii longiusculae. Fructus (in 
nostris immaturus) brevissime pedicellatus, globosus, viridis, calyptra 
adhuc vestitus styloque brevi obliquo purpurascente coronatus. 
Sporae nondum perfectae sed iam tricoccae futurae videntur.  £lateres 
imperfecti. 
Obs. Synonymon Bischoflii paullo adhuc dubitantes apposuimus, 
cum receptacula grossis cellulis tamen ut reliquae Fimbriariae quidem 
gaudeant tamen in his speciminibus grosse tuberculata, qualia in 
F. elegante vidimus, dici nequeant; etiam sub receptaculis barba fere 
obsoleta rarissimis paleis conformata vel nulla gaudent,  Ceteroquin 
descriptio in exemplaria Bischofliana quadrat. 
Accedit ad Fimbr. venosam à qua tamen fronde latiore tenui qui- 
dem nec tenuissima, receptaculo et involucris longioribus venisque 
rarioribus differt. 
20. Fimbriaria venosa L. et Ldbg. 
F. fronde obovata oblongave biloba tenerrima venosa, pedunculo glabro, 
receptaculo femineo convexiusculo crenulato subtus breviter barbato, perianthio 
conico longe lateque rimoso disci marginem haud longe superante. 
Fimbriaria venosa L. et Lg. in Lehm. Pug. pl. IV. (1832.) 
p. 29. n. 2. | Gottsche Icon. Hepat. inedit. 
Habitat in Brasilia (Sellow in Hb, Reg. Berolin. n. 104, unde 
in Hb. L., Lg., Hp. et N).). 
