Fimbriaria. 571 
Frons sterilis 4 - 6 - linearis, 13 lin. lata, oblonga ; frons fructifera 
obovata, 2 lin. lata, basi ad 1 lin. attenuata, 4 lin. longa, biloba, 
lobis obtusis leviter emarginatis, laete viridis, in vetustioribus tota 
fuscescens; subtus concolor, tenerrima, venis multis exarata, quarum 
anastomoses versus marginem frondis vel nudo oculo perspici possunt 
et quae radiatim ab apice linea recta, a marginibus linea plus minus 
arcuata versus lineam medianam decurrunt. Costa subtus paulo 
prominens, iam venarum cursu convergente nervum fuscum subsimu- 
lans, in pedunculum elongatur semipolliearem, gracilem , basi sub- 
fuscum, apice ochroleucum, glabrum basique nudum. Receptaculum 
femineum suborbiculare, convexiusculum vel disciforme, integrum vel 
interdum quasi lobatum, supra rugulosum venosumque, margine vena- 
rum dispositione crenulatum, subtus fructus 3 - G gerens deorsum 
spectantes, paleisque apice in 3 cilia fissis perianthioque multo 
brevioribus barbatum. Z»volucra campanulata, basi hypophysi annulari 
connata, sibi invicem vel contigua vel distantia, margine interiore a 
receptaculi margine longe remoto. Perianthium integrum  conicum, 
prominens, brevius quam in affinibus, hyalino-flavescens, denique in 
6 - 8 vel plures lacinias triangulari - subulatas dehiscens. Capsula 
subsessilis, subglobosa, circumscissa. Elateres longiores, dispiri; semina 
flavo - viridia reticulata, marginata.  Znflorescentia. masculina hucusque 
ignota. 
21. Fimbriaria leptophylla Mont. 
F. fronde tenerrima. simplici aut. biloba oblonga vel. cuneato - obovata 
membranacea subvenosa, squamis raris lanceolatis , pedunculo ad medium 
sanguineo subpiloso, receptaculo femineo discoideo vel convexb - subumbonato 
venoso integro ambitu crendto subtus barbato. 
Fimbriaria leptophylla Mont. Creypt. Nilgh. in Amnal. des sc. 
nat. 2. Sér. XVII. (1842.) p. 19. ». 99. 
Habitat in Neelgherries ad terram in silvis umbrosis iuxta ripas 
rivulorum montium cirea Kaitie in consortio Z'ssidentis cuiusdam. 
Crescit etiam in corticibus ad imos truncos in confinitate Parmeliae 
podocarpae. (Perrottet in Hb. M., N., L. et G.) 
Plantula elegans, tenera, viridis cum rubore carneo praesertim 
subtus. Frons in medio parum incrassata, ad latera subvenosa, squa- 
mis lanceolatis margines haud attingentibus, limbus frondis primum 
utrinque concolor est et viridis, tandem subtus purpurascens et sub- 
hyalinus evadit. Costa elongatur in pedunculum validiorem 4-linearem, 
a basi ad medium et ultra sanguineum apice ochroleucum, subpilosum. 
Receptaculum. suborbiculare, disciforme, lin. 1 latam, vel convexiusculo- 
subumbonatum, integrum, ruguloso-venosum et exinde margine crenu- 
latum, subtus barbatum. | Znvolucra limbo interiori a disci margine longe 
remota, tenuia, 3 - 5.  Perianthia oblique deorsum spectantia, conica, 
laciniis hyalino - flavis profunde rimosis, demum 12 - fida. Capsula 
subsessilis, brunnea. 
