Targionia. 575 
Targionia Michelii .N. ab. E. Hep. Eur. V. p. LXVII. et 
299. n. 1l. Mont. in. Webb et Berthelot Hist. des iles Can. 
Dot. p. 63. 
&, angusta, fronde crassa sublineari laeviuscula, involucro obovato. 
N. ab E. l. c.  Moug. et. Nestl. St. er. Vog.- Rhen. X. 
n. 937. 
£, cuneata, fronde tenuiori cuneiformi grosse porosa, involucro obovato. 
Ni ab E. c. 
Targionia Michelii Corda in Opitz Beitr. 1l. p. 649. Sturm 
Fl. Germ. Yl. 22 et 23. p. $23. t. 20. 
Targionia hypophylla Linn. Sp. pl. ed. 2. II. p. 1604. 
Lindenb. Hep. Eur. p. 110. Engl. Bot. t. 987. | Hook. 
Brit. Fl. Yl. 1. p. 101. De Notaris Prim. Hep. ital. 
p. 99. n. 76. Gottsche Icon. Hepat. inedit. 
y, obovata , fronde tenui rigidula obovata brevi confertim porosa, in- 
volucro subsemicirculari. 
N. ab E. l. c. p. 300. 
Targionia germanica Corda in Opitz Beitr. l. p. 649. 
Targionia bypophylla ScAreb. in Natwf. XV. p. 936 sqq. 
t O5 ff. 1- MW. — Web. et. Mohr. "Taschenb. p. 391. 
t, 12 ff. 4-6. 
Habitat locis humidiusculis solo calcareo et argiiloso -silicoso in 
terra et saxis Europae, Algeriae (Roussel in Hb. M.), Insularum 
Canariarum atque Americae septenírionalis. 
Obs. In Italia meridionali, Sardinia, Sicilia, vulgatissima ; in 
Italia superiore, sed rarissima, in montibus Comensibus (Balsamo). 
3. TTuargionia bifurca M. ct N. 
T. fronde lineari angusta. canaliculata simplici bifurcave marginibus 
tenuibus adscendentibus repandis crenulatis, poris grossis, squamis margines 
attingentibus aut. superantibus, involucro apice frondis latiori. 
Targionia bifurca 7Mont. in Ann. des sc. nat. 2. Sér. IX. p. 113. 
t. 5. et in d'Orbigny Voy. dans lU Amér. mérid. Bot. p. 52. 
N. ab E. Hep. Eur. IV. p. 315.. 
. Habitat ad terram prope Quillotam in regno Chilensi inter 
Barbulas et Brya (Bertero in Hb. M. et N.). 
Frons linearis, angusta (vix 2 millim. lata, 8 - 10 millim. longa) 
apice parum dilatata, raro simplex, saepius autem bifurca, supra 
viridis, marginibus subadscendentibus membranaceis tenuibus repando- 
crenulatis, subtus atro- purpurea, nervo crasso lato et squamis fusco- 
purpureis triangularibus, interdum apicem versus acuminatis, imbri- 
catis, margines aut vix attingentibus, aut etiam superantibus praedita. 
Involucrum bivalve, fronde latius eaque longius globoso- compressum. 
Innovationes masculae in ipsa planta feminea utrinque e nervo proger- 
minantes, quales in 'argionia hypophylla Micheli primus, dein Mon- 
tagneus, Neesius et Bischoff observaverunt. 
