Carpolipum. 591 
? LXVH. (IV) Carpolipum. N. ab E. 
Carpobolus /Sehweinitz in Journ. Acad. Philadelph. IL. p. 367. fig. 9. 
Targioniae spec. Schweinitz Hep. Amer. septentr. 
Capsula dorsalis, ovali- oblonga, rima verticis dehiscens, demum 
ex involucro excidua. Ínvoluerum e frondis substantia formatum, 
capsula paulo brevius ore subbilabiato. Columna centralis libera, 
contorta, cellulosa. Semina grossa, subglobosa, funiculis crassis dif- 
formibus subnodulosis adfixa. 
Vegetatio frondosa, orbicularis, laciniato-lobata, plicata. 
Vita terrestris. Species una, in America septentrionali crescens. 
i. Carpoltlipum orbiculare N. ab E. 
Targionia orbicularis SSciweinitz Hep. Am. septentr. p. 28. n. 1. 
N. ab E. Hep. Eur. lV. p. 3M. 
Carpobolus orbicularis Sclweinitz in Diar. Acad. Philadelph. l. c. 
In horto proprio ad terram nudam Decembri et Januario cum 
fructu legit cl. Schweinitz (Hb. L. ex Hb. Hk.), 
,Frondes orbiculares, Anthocerotis similitudine, saepe pollicis 
diametro, valde lobatae margineque crenatae, centrum versus pli- 
catae, saepe confluentes neque vero caespitosae, virides, utplurimum 
autem obscure fíuscae solis marginibus virescentibus. — Involucra 
(calyces Sch.) e plicis frondis oriuntur, magna, subinde conferta, 
bivalvia, monocarpa. Capsula grandiuscula, oblonga, compressiu- 
scula, rima in vertice notata (quam ostiolum esse puto, etiamsi 
capsulam apertam non viderim), flavescens, demum decidua foveolam 
relinquens. Semina multa, lutea. Schweinitz l. c. 
Ex propria observatione haec addimus: "Textura frondis laxa, 
succulenta, omnino qualis in reliquis Anthoceroteis. Involuera non 
ex plicis frondis oriuntur, sed, ut in reliquis huius tribus, ex ipsa 
fronde ad ortum fructus tumente et in vesiculam sublata, quae 
capsulam primo includit, demum fisso vertice ex apice prominentem 
ostendit. Os involucri non semper regulari modo bilabiatum, minime 
vero bivalve dicendum. Capsula tenuis, rufescens, sessilis, in vertice 
primo subumbonata, denique transversim dehiscens rima angusta nec 
profunda. Columnula subnodulosa, spongiosa, haud compressa, neque 
in omnibus torta, a residuis funiculorum tanquam strigosa.  Utriculi 
matricales seminum monospermi. Funiculi inter semina dissoluta rari, 
hyalini, valde irregulares, spirae vestigiis omnino nullis. 
Obs. In schedula Hookeriana Herbarii Lehmanniani Carpolobus 
legitur, quae fortassis vera est lectio nominis, ab involucro, e fron- 
dium lobis, ut dicit Schweinitzius, formato derivanda. Verum, cum 
alterum iam existat genus eiusdem significationis: Carpolobia Don., 
Carpolipum substitui, nomine Carpoboli generi iam inter Fungos mili- 
tanti relicto. 
