Sphaerocarpus. 595 
pyriforme, in vertice perforatum, frondi continuum. — Perianthium 
nulum. Calyptra stylo deciduo coronata, intra involucrum brevi- 
pedicellata, Capsula demum libera, globosa, non dehiscens.  Elateres 
nulli. Antherae (?) globosae, per frondis contextum dispersae. 
Frons horizontalis, si ad involucrorum volumen respicis, exigua, 
suborbicularis, lobata, tenuis, laxe reticulata,  epidermide haud 
distincta. Costa nulla. 
Vita in agris, vineis, humidis quidem neque vero limosis. 
Distributio geographica. Species cognitae sunt 2, quarum una 
in Europa crescit media et australi, altera in Chili lecta est.  SpAae- 
rocarpus Michelii non solum in Europa sed etiam in America septen- 
trionali et in Chili erescit. In latitudine altiori celsisque in montibus 
species huius generis in hunc diem non inventae sunt. 
l. Sphaerocarpus JHichelié Bcll. 
Sph., involucris sessilibus pyriformibus apice poro exiguo pertusis, fronde 
suborbiculari enervi lobata lobis rotundatis, (capsula sessili stylo. deciduo, 
seminibus tricoccis areolatis Mont.) 
Sphaerocarpus Michelii Bell. Mont. Cent, pl. cell. in. Ann. des 
sc. nat. 9. Série. IX. p. 39. 
Sphaerocarpus terrestris Mich. l. c. — Ldbg. Rice. in. Nov. Act. 
Ac. Nat. Cur. XVIII. 1. p. 498. t. 36. f. V. (cum. syn.) 
et App. p. 504. k.  Moug. et Nestl. St. cr. Vog.- Rhen. 
XI. a. 1044. (specimina Durlacensia). De Notaris Prin. 
Hep. itàl. p. 62. n. 81. N. ab E. Hep. Eur. IV. p. LXVIII. 
364 et 369. n. 1. ' 
Sphaerocarpus lagenarius et utriculosus Dumort. 
Targionia sphaerocarpa Dicks. 
Habitat solo arenoso-lutoso humidiusculo inter muscos Germaniae 
(prope Durlacum in Magno Ducatu Badensi), Galliae, Italiae, Lusitaniae, 
Corcyrae insulae, Americae septentrionalis et Americae meridionalis 
(Chile). 
2. Sphaerocarpus Berierii Mont. 
'Sph. involucris conico-oblongis obtusis (primo sessilibus demum ) pedunculatis 
poro amplo pertusis, fronde tenerrima laciniata enervi laciniis cuneifor- 
mibus (capsula sessili stylo deciduo, seminibus tricoccis subasperis, Mont.). 
Sphaeroearpus Berterii. Mont. Cent. pl. cell. in. Amn. des sc. nat. 
2. Série. UX. p. 39. n. 67. et in d'Orbigny voy. dans l' Amér. 
mérid. Bot. p. 90. N. ab E. Hep. Eur. IV. p. LXVIII. 
364 et 369. 
Sphaerocarpus stipitatus B?schoff in Herb. Hochstett. | Ldbg. Rice. 
in Nov. Act. Ac. Nat. Cur. XVIII. 1. App. p. 504. i. t. 32. 
Sphaerocarpus terrestris Bert. in Herb. Hochstett. et Nees, n. 1331, 
in Herb. Mont. n. 1279. 
In pascuis sterilibus collium, locis udis, prope Quillota in regno 
Chilensi (Bertero in Hb. Hochst., M. et N.). 
XE 
