600 Riccia. 
2. Hiccia sorocarpa Bischoltf. 
R. frondis laciniis linearibus bifidis vel subdichotomis medio carinato- 
sulcatis subtus valde incrassatis concoloribus , lobis oblongis acutiusculis vel 
obtusis retusisve margine plano glabris, fructibus super laciniarum basin 
demum rima. hiantem aggregatis. 
Riccia sorocarpa JBischoff de Hep. in Nov. Act. Ac. Nat. Cur. 
XVII. 2. p. 1053. t. 71. f. 1l. (excl. syn. Ricciae mini- 
mae addi). 
Riccia ininima Leers Fl. Herborn. p. 252. 
? g, maior, fronde subtus discolore ad apicem sulcata, fructibus minus 
coacervatis. 
Bischoff. l. c. 
Riccia intermedia Mull. Herb. Sard. 
Habitat in praeruptis montium et viis cavis Germaniae et cum 
var. € in Sardinia. 
Ricciam sorocarpam , prius a. nobis (Lindenb. de Rice. p. 427. 
Nees ab. Es. Hep. Europ. YV. p. 398) ex autoritate ipsius cl. Bischotlii 
pro eadem specie ac JAZccia minima Raddi habitam, ab hac plane 
diversam esse postea speciminibus multis ab auctore ipso benevole 
communicatis iisdemque cum exemplaribus numerosis comparatis e 
herbario Raddiano a cl. Savi acceptis persuasi sumus. Est vero 
optima species et certissime eadem, quam Leers in Flora Herbornensi 
sub nomine Aicciae minimae descripsit, uti docent specimina, quae 
possidemus in agro Herbornensi lecta loco ipso a Leersio allato. 
Vidimus quoque hanc speciem in agro Dillenburgensi, prope Virce- 
burgum et ad Hambach lectam. Dubitamus vero an var. 8 (RF. nter- 
media Müll.) revera ad .K. sorocarpam pertineat vel potius ad A. mi- 
nimam alleganda aut propria species sit. A .mnigrella D C., quacum 
prius Lindenb. hanc coniunxit, certo diversa est. 
3. Hiccia bifurca Hoffm, 
R. fronde solida dichotome divisa substellata, laciniis subeuneatis 
emarginato - bilobis lobis divergentibus punctatis, margine incrassato. adscen- 
dente ample sulcatis glaucis , subtus purpurascentibus. ( Contextu celluloso 
continuo ). 
Riccia bifurca Lindenb. Ricc. l. c. p. 425. m. 2. t. 20. f. 1. 
(c. synon.) N.ab E. Hep. Eur. YV. p. LXIX, 389 et 396. 
n. 9. Wallr. in Linn. XIV. b. p. 689. n. 3595. 
Riccia glauca Sc/emid. Ie. et Anal. pl. YI. t. 44. f. I. et auctt. plur. 
Riccia glauca var. b. intermedia Bischoff. l. c. p. 1059. — Mich. 
Nov. Gen. p. 107. n. 6. t. 57. f. 8. ? 
Habitat locis humidis Europae et Americae septentrionalis sed rara. 
14. Hiccia epicarpa Wallr. in litt. 
RH. fronde solida subdichotome divisa. substellata. imbricatave. lineari, 
laciniis «cute. bifurcis laciniis acutiusculis margine. incrassato. adscendente 
