604 Riccia. 
i15. Hiccia ciliifera Link. 
R. fronde solida obovato - cuneiformi bifida canaliculata , subtus. in- 
crassata. concolore, margine membranacea, ciliata. ciliis convexis, suprà hirta 
aut. glabra, lobis obtusis obsolete emarginatis. 
Riccia ciliifera Lindenb. Ricc. l. c. p. 465, m. 16. t. 28. f. WI. 
et App. p. 504. f. Hep. Eur. p. 119, n. 6. N. ab E. 
Hep. Eur. IV. p. LXX, 390 et 411. Montagne in. Webb 
et. Berthelot Hist. Ins. Can. Bot. p. 66. 
Habitat in Lusitania (Link), in terra arenosa montium insulae 
Janariae, Februario, — in solo vulcanico detrito montium excelsorum 
eiusdem insulae, Februario (Despréaux in Hb. M. et N.). 
16. Hiccia albo-marginata Bisch. Ms. 
R. fronde late. canaliculata  planiuscula | concolore irregulariter | sub- 
dichotoma , laciniis obtusissimis rotundatis vetusisve margine adscendente 
repandis subundulatis membranula albida crispula in. paginam frondis in- 
feriorem. decurrente marginatis. 
B, maior, fronde latiore, laciniis brevioribus lobiformibus. JBisch. Zn litt. 
In Promontorio Bonae Spei formam z legit Dr. Krauss Julio 1838. 
Eiusdem formae et var. 2 specimina in terra Capensi lecta retulit cl. 
Zeyher (Hb. Bisch.). 
Frondes gregaria crescentes, fibrillis multis terrae affixae, e basi 
angustiore fere aequilata obovatae vel subrotundae, ad tertiam partem 
acute bifidae, laciniis obtusis integris, emarginatis vel paullo profun- 
dius incisis. Color viridis in utraque pagina frondis. Frons margine 
adscendente late canaliculata medio incrassata, subtus membrana vestita 
tenera albida, margine exstante vel supra frondem convoluta undulato- 
crispula vel obtuse crenata, 
Aflinis Ficciae lamellosae, sed membrana frondis paginam inferiorem 
tegente non in lamellas solutas incisa pluribusque notis satis distincta. 
c. Subtus squamatae. 
17. Ziccia concava Bisch. Ms. 
R. fronde utrinque glauca, sicca. albescente, flabelliformi tenui. canali- 
culata 2 - 4 -loba quandoque subsemistellata, lobis ovatis obtusis vel emar- 
ginatis in planta sicca concavis conchaeformibus margine adscendentibus 
subtus apicem versus lamellato - squamosis. 
In Capite Bonae Spei locis humidis, in saxis graniticis decompo- 
sitis legit Dr. Krauss anno 1838 (Hb. Bisch.). 
Species e maioribus generis, forma loborum distinctissima. —Squa- 
mulae albidae in planta sicca superficialiter adspecta facile pro meris 
ciliis habentur. Bisch. in litt. 
Ricciae. albo-marginatae & maiori et R. lamellosae similis, sed lobis 
ovatis valde concavis ab utraque, lamellis a priore iisdemque solum- 
modo ad apicem plantae obviis ab altera specie. diversa est. 
