742 Phragmicoma. 
Habitu refert Var. 8 * sed folia sunt validius dentata (apice 3-4- 
dentata dente apicali maiore), lobulo mox obsoleto, mox parvo, mox 
maiore, amphigastriis quam in &* minoribus. 
Var. «** «* stirpi originali propior, apice nonnullorum foliorum 
transitum ad var. 8 parat. Stirpes, quas cl. Moritz e Columbia (Hb. 
Reg. Berol. n. 92) retulit, habent folia contigua, nonnulla apice dentata. 
Lobuli foliorum et amphigastria magis ut in z * quam in 8 *, quam- 
quam utraque in Columbia lecta est. 
p. 293. 2 d. ? Phragmicoma baccifera Taylor. 
Phr. caule subdisperso planiusculo elongato procumbente vage ramoso, 
foliis imbricatis patentibus oblongo-ovatis integerrimis apice recurvis margine 
ventrali rectiusculo sinuato-plicato, lobulis minutis ligulatis subglobose in- 
volutis, amphigastriis maioribus rotundo reniformibus imbricatis subemargi- 
natis, perianthio laterali compresso oblongo ore bilabiato dentato, involucris 
minutis, foliis involucralibus bilobis lobis subaequalibus, apice incurvis. 
Phragmicoma baccifera Tayl. Nov. Hep. in Lond. Journ. of 
bot. 1846. p. 387. n. 4. 
Habitat in Nova Hollandia (Hb. Hk.). 
Pallide olivacea. Caules 2 - 3 pollices longi, complanati, rami 
patentes, pauci, surculus terminalis elongatus. Folia et amphigastria 
tenuissima, areolis magnis distinctis. olia arcte imbricata, flaccida; 
lobulus minutus, si explanatur ligulatus, sed in statu naturali invo- 
luto opacus et sphaeroideus apparet, Perianthium laterale, fere sessile, 
triplicem involucri altitudinem aequans, dorso paullo concavum, ventre 
convexum, ecostatum, si parvam et opacam carinulam medianam in 
dorso excipis. Duo perianthia tantum vidimus in uno eodemque 
caule, quorum alterum ore bilabiato valide et distincte dentato, alte- 
rum ore integerrimo (!) gaudebat. Involucri folia valde minuta. — 
Singularis habitus, qui tam multis plantis e Nova Hollandia inest, 
etiam in hac Phragmicoma singulari lobulorum conformatione videri 
potest, (Taylor l. c.). 
Obs. Secundum descriptionem lobuli forsan magis ad Lej. sphae- 
rophoram (Synops. p. 334. n. 52) accedere videtur, quin etiam perian- 
thium dentatum magis Lejeuniam quam  PAragmicomam prodit, sed 
cum plantam non viderimus, hoc loco intactam reponere maluimus. 
p. 294. 2e. Phragmicoma repleta Taylor. 
Phr. caule caespitoso erecto apice subincurvo vage ramoso, surculis 
adscendentibus utrinque attenuatis, folis arcte imbricatis acinaciformibus 
apice oblique truncatis lobulis subquadratis involutis, amphigastriis obovato- 
cordatis margine recurvis, perianthio axillari subexserto obovato supra com- 
presso concavo subtus obtuse carinuto ore tubifero, perigoniis quam surculo 
latioribus atque in surculos abeuntibus. 
Lejeunia repleta 7'ayl. Nov. Hep. in Lond. Journ. of bot. 1846. 
p. 392. n, 9. 
