— 13 — 



De zwamdraden van deze Peronospora groeien, evenals 

 die van al hare verwanten, steeds tussclien de cellen van het aan- 

 getaste plantendeel; nooit doorboren zij de wanden der cellen. 

 Door de huidinondjes heen treden de conidiëndragers naar 

 buiten, soms ten getale van iwee of drie bij elkaar. Deze coni- 

 diëndragers zijn betrekkelijk dik en stevig; zij vertakken zich 

 telkens in tweeën, en wel gewoonlijk vier tot zes maal, en dragen 

 aldus een verschillend aantal takken, waarvan de benedenste 

 het grootst zijn. De kleinste vertakkingen dragen aan haar uit- 

 einde langwerpig-ovale, eenigszins peervormige, zeer grootc 

 conidiën, die aan hunne basis spits toeloopen, 0,044-0,052 mM. 

 lang zijn. Als deze conidiën loslaten, vallen zij op lager ge- 

 plaatste bladeren; ook kunnen zij door den wind naar ;indere 

 planten worden voortbewogen en aldus de ziekte van plant tot 

 plant verbreiden. — Inwendig in de aangetaste bladeren vormt 

 de zwam hare zoogenaiimde oösporen of eie7''eti; deze zijn iets 

 dikker van wand dan de conidiën (hoewel juist Pei^onospora 

 Schleideni betrekkelijk dunwandige oösporen vormt); wan- 

 neer later het plantendeel, waarin zij gezeten zijn, verrot, gera- 

 ken zij vrij ; zij vallen op den grond en raken later bij bewerking 

 onder de oppervlakte; zij overwinteren en kunnen het volgende 

 jaar aanleiding geven tot het opnieuw verschijnen der ziekte. 

 De conidiën, die zich buiten op de bladeren vormen, zijn te teer 

 om te overwinteren: deze zorgen slechts voor de verbreiding van 

 de ziekte in den zomer. 



Bij vochtig weer kan de Peronospora- ziektQ der uien en 

 sjalotten eene groote uitbreiding erlangen. Nu was echter juist 

 het voorjaar 1897, vooral te Wageningen, aanhoudend zeer 

 droog ; en de ziekte zou daar dan ook stellig van weinig betee- 

 kenis zijn gebleven, wanneer niet op de door Peronospo7-'a aan- 

 getaste sjalotten zich eene andere zwam had gevestigd, die niet 

 slechts de aangetaste deelen der bladeren nog sneller deed afster- 

 ven dan anders 't geval zou geweest zijn, maar zich alras ook 



