— 17 — 



werden vooraf in zwavelbloem gerold en de zwavel, die na deze 

 bewerking overbleef, werd in de voren van den aliker gestrooid. 



In 1896 nam ik een proef met schurftige aardappelen, die 

 uit de omstreken van Antwerpen afkomstig waren ; de eene 

 werden, zonder eenige voorafgaande behandeling, in potten 

 geplant; de andere werden vooraf in zwavelbloem gerold 

 en een kleine hoeveelheid zwavelbloem werd in de aarde ge- 

 mengd. De potten bleven gedurende den ganschen zomer aan 

 dezelfde voorwaarden onderworpen en de oogst werd gedaan in 

 den herfst. — De uitslagen van deze proef waren volstrekt on- 

 gunstig : de aardappelen uit al de potten vertoonden schurftige 

 plekken. De heer Marchal (1), die een dergelijke proef nam, 

 bekwam een even ongunstigen uitslag. — Het schijnt dus dat 

 de zwavel volkomen onwerkzaam is voor het schurft, hetwelk 

 de aardappelen in België aantast (2). 



Anders schijnt het gesteld te zijn, wat het rotten aangaat : 

 de knollen, die door mij werden geoogst uit de potten, welke 

 met zwavel waren behandeld, waren volkomen gezond en ver- 

 toonden geen andere ziekteverschijnselen dan de schurftige vlek- 

 ken. Daarentegen waren de knollen uit de niet behandelde 

 potten voor het meerendeel reeds aan het rotten en met schimmel 

 bedekt. 



Uit deze eenige proef, die trouwens maar op kleine schaal en 

 in betrekkelijk slechte voorwaarden werd genomen, kan men 

 geen vaste gevolgtrekking afleiden. — Meer uitgebreide proe- 

 ven, die ik ongelukkiglijk niet in staat ben te doen, zullen alleen 

 kunnen bewijzen of de zwavel wezenlijk een werkzaam middel 

 tegen het rotten der aardappelen is. 



Behalve haar mogelijke werking tegen de ziekten der knol- 

 len, schijnt de zwavel daarenboven een rechtstreekschen invloed 



(1) Bulletin de VAgriculture. Bruxelles, 1897, p. 187. 



(2) Er schijnen verscheidene soorten van schurft te bestaan. 



2 



