— 32 — 



belang van dien strijd wordt racer en meer, zoowel door do 

 wetenschap als door de practijK ingezien, en daaraan is het te 

 danken, dat in de laatste jaren, veel meer dan vroeger het geval 

 was, proeven geiiomen en waarnemingen gedaan werden, betref- 

 fende de bestrijding van het onkruid. Het gebruik der schei- 

 kundige meststoffen heeft daartoe voorzeker veel bijgedragen, 

 want men heeft bevonden, dat sommige onkruidsoorten bij de 

 aanwending van bepaalde meststoffen geheel of grootendeels 

 verdwenen (1); ook andere zelf standigheden, die wel niet tot de 

 eigenlijke meststoffen bchooren, maar nochtans in kleine hoe- 

 veelheden op de voeding der planten gunstig werken, — 

 zijn beproefd geworden en daarmede zijn reeds zeer aanmoe- 

 digende uitslagen bekomen. Zoo werd b. v. onder den titel : 

 Mos en ander kivaad in grasperken, in den S^i?L?irgangY3.ïi 

 dit tijdschrift, bladz. 69, de vertaling van een opstel van 

 R. Betten opgenomen, waarin gewezen werd op het nut van 

 zwavelzuur ijzer (ijzervitriool) om mos in de grasperken te 

 doen verdwijnen ; het mos wordt er door gedood, het gras 

 integendeel schiet krachtig en gezond uit. Ook voor weiden is 

 dit middel aan te bevelen. 



Nu is ook een mededeeling verschenen van ScHULTz-Soest(2), 



(1) Zieb V. : P. De Callwe en G. Staes-Dc Ralel of Ratelaar {Rhinan- 

 thus) en hare bestrijding in de loeïdt'n. Tijdschrift over Plantenziekten. 

 3« Jaargang, bladz. 75. 



(2) ScHULTZ-Soest, Zur Yertilgung des Ackersenfs imd des Bede- 

 richs. Praktische Blatter für Pfhuizenschutz,1808, afl.3, bladz.21 . Uit dit 

 opstel is niet op te maken of de schrijver alleen den Akkermosterd 

 (Hederik, herik, \voMe,viï\(\.emo?,icTCL, SijiajAs arvcnsis) heeft bedoeld, 

 die in Duitschland niet slechts Ac kers en f, maar ook, hoewel ten 

 onrechte, H c d e r i c h wordt genoemd. De echte H e d e r i c h is Ra- 

 2:>hanHS RapJianislrum {Knoj)hcdcnk, wilde radijs), die eveneens tot de 

 familie der Cruciferen behoort, als onkruid ook zeer algemeen op zandi- 

 ge akkers en dikwijls naast den Akkormostei'd voorkomt. Het is echter 

 zeer waarschijnlijk, dat de verder voorgeschreven doenwijze zoowel voor 

 de eene als voor de andere plantensoort doeltreffend zal blijken te zijn. 



